KWALIFIKACJA EKA1 - STYCZEŃ 2012

PYTANIE NR 47.
Dokumentację pracowniczą pracowników zatrudnionych po 31 grudnia 2018 roku należy przechowywać przez
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokumentację pracowniczą osób zatrudnionych po 31.12.2018 r. przechowuje się przez 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł.
Wartość 50 lat dotyczy innych grup zatrudnienia, więc nie pasuje do warunku w pytaniu.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu kluczowy jest warunek: "pracowników zatrudnionych po 31 grudnia 2018 roku". Dla tej grupy obowiązuje skrócony okres przechowywania dokumentacji pracowniczej: 10 lat.

Okres ten liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł. Oznacza to, że nie liczymy "od dnia zwolnienia", tylko od 31 grudnia danego roku. To częsty szczegół egzaminacyjny.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "20 lat" – nie jest standardowym okresem przewidzianym dla dokumentacji pracowniczej wynikającym z podanych w kontekście zasad. Może brzmieć wiarygodnie, ale nie odpowiada regule dla zatrudnionych po 2018 r.
  • "30 lat" – podobnie jak 20 lat, bywa intuicyjnie kojarzone z archiwizacją różnych dokumentów, ale nie dotyczy dokumentacji pracowniczej w tej sytuacji.
  • "50 lat" – to okres kojarzony z wcześniejszymi zasadami i nadal występujący dla części pracowników (zależnie od daty zatrudnienia i spełnienia dodatkowych warunków). Jednak pytanie wprost wskazuje zatrudnienie po 31.12.2018 r., więc wybór 50 lat wynika zwykle z automatyzmu i uogólnienia.

W praktyce kadrowej (także w jednostkach administracji) poprawne ustalenie okresu przechowywania wymaga zawsze sprawdzenia daty nawiązania stosunku pracy oraz pilnowania, by dokumentacja (akta osobowe i pozostałe dokumenty związane ze stosunkiem pracy) była przechowywana przez właściwy czas.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dokumentacja pracownicza to akta osobowe oraz pozostałe dokumenty związane ze stosunkiem pracy (np. ewidencja czasu pracy, urlopy). Akta osobowe prowadzi się w częściach (A–D) obejmujących m.in. rekrutację, przebieg zatrudnienia, zakończenie pracy i kary porządkowe.
Dla pracowników zatrudnionych po 31 grudnia 2018 r. dokumentację pracowniczą przechowuje się przez 10 lat. Okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy ustał (rozwiązanie lub wygaśnięcie).
Różne okresy wynikają z przepisów przejściowych i z tego, że kluczowa jest data nawiązania stosunku pracy. Dla nowszych stosunków pracy (od 2019 r.) zasadą jest 10 lat, a dla starszych roczników wciąż funkcjonuje 50 lat (czasem z możliwością skrócenia po spełnieniu warunków).
W przypadku 10-letniego okresu przechowywania liczy się go od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy ustał. To oznacza, że data rozwiązania umowy w ciągu roku nie skraca automatycznie okresu — punktem startowym jest 31 grudnia tego roku.
Najczęstszy błąd to automatyczne przyjmowanie 50 lat dla wszystkich pracowników bez sprawdzenia daty zatrudnienia. Drugi błąd to liczenie okresu od dnia ustania zatrudnienia zamiast od końca roku. Na egzaminie zawsze czytaj warunek czasowy w treści.
Tak, dokumentację pracowniczą można prowadzić w postaci papierowej albo elektronicznej. W praktyce ważne jest zachowanie kompletności akt, właściwe zabezpieczenia danych oraz możliwość odtworzenia dokumentów przez cały wymagany okres przechowywania.
Po upływie okresu przechowywania pracodawca zawiadamia byłego pracownika o możliwości odbioru dokumentacji w określonym czasie, a po jego bezskutecznym upływie niszczy ją w sposób uniemożliwiający odtworzenie. Procedura ma znaczenie dla ochrony danych i porządku archiwalnego.
Decyduje data nawiązania stosunku pracy, czyli kiedy zawarto umowę/rozpoczęto zatrudnienie. W praktyce ustala się to na podstawie dokumentów kadrowych (umowa o pracę, angaż) oraz danych w aktach osobowych. To pierwszy krok do ustalenia właściwego okresu przechowywania.
Tak, 50 lat nadal występuje dla części pracowników zatrudnionych w wcześniejszych okresach. Jednak nie jest to reguła dla wszystkich. Dlatego pytania egzaminacyjne zwykle doprecyzowują datę zatrudnienia, aby jednoznacznie wskazać, czy obowiązuje 10 lat, czy 50 lat.
Ułóż krótką tabelę: data nawiązania stosunku pracy → okres przechowywania. Ćwicz zadania, w których warunek "po 31.12.2018 r." lub "w latach 1999–2018" zmienia odpowiedź. Zapamiętaj też sposób liczenia: od końca roku, a nie od konkretnej daty.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Źródła:

  • Kodeks pracy, art. 94 pkt 9b, Dz.U. 2023 poz. 1465
  • Ustawa z 10.01.2018 r. zmieniająca zasady przechowywania dokumentacji pracowniczej, art. 7 ust. 1 (przepisy przejściowe dla stosunków pracy od 1.01.2019 r.)
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) – opis raportu informacyjnego ZUS RIA i zasad związanych z dokumentacją pracowniczą: https://www.zus.pl/ (należy odszukać stronę tematyczną "ZUS RIA"/"raport informacyjny")

Materiały:

  • Tekst jednolity Kodeksu pracy – obowiązki pracodawcy dotyczące dokumentacji pracowniczej
  • Materiały informacyjne ZUS dotyczące raportów informacyjnych i zasad przechowywania dokumentacji
  • Komentarze i opracowania kadrowo-płacowe omawiające różne okresy przechowywania w zależności od daty zatrudnienia

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego