Układ wtryskowy Common Rail pracuje z bardzo wysokim ciśnieniem paliwa wytwarzanym przez pompę wysokiego ciśnienia i utrzymywanym w listwie (szynie) niezależnie od chwilowych obrotów silnika. Wysokie ciśnienie umożliwia lepszą atomizację paliwa, co poprawia spalanie, ogranicza dymienie i ułatwia spełnianie wymagań emisji.
Dla standardowych układów Common Rail trzeciej generacji wartością maksymalną przyjmowaną jako typowa jest 200 MPa, czyli 2000 bar. Taki poziom był przez lata bardzo rozpowszechniony w pojazdach osobowych i lekkich użytkowych. W praktyce diagnostycznej trzeba odróżniać "maksimum konstrukcyjne/osiągane" od chwilowych wartości roboczych: na biegu jałowym ciśnienie jest znacznie niższe, a podczas przyspieszania rośnie do wysokich wartości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "20 MPa." – to 200 bar, czyli zakres zbyt niski jak na układ Common Rail; takie wartości nie odpowiadają typowemu maksymalnemu ciśnieniu wtrysku w dieslu z CR.
- "2 MPa." – to 20 bar, wartość charakterystyczna raczej dla obwodów niskociśnieniowych (zasilanie, powrót), a nie dla wtrysku wysokociśnieniowego.
- "2000 MPa." – to 20 000 bar; jest to wielkość skrajnie nierealna dla seryjnych samochodowych układów wtryskowych, więc odpada jako odpowiedź.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ciśnienia w Common Rail, zawsze zwróć uwagę, czy mowa o wartości maksymalnej, czy o roboczej, oraz czy podano generację systemu. To najczęstsze źródło pomyłek.
