W warunkach Polski (półkula północna) słońce przez większość dnia znajduje się w południowej części nieba. Dlatego, aby zwiększyć roczny uzysk energii z kolektorów słonecznych płaskich, typowo zaleca się sytuowanie ich na połaci dachu zorientowanej na kierunek południowy (czyli z ekspozycją na południe).
Odpowiedź "południowym." jest poprawna, bo taka orientacja najczęściej zapewnia największą sumaryczną ilość promieniowania docierającego do absorbera w skali roku, co przekłada się na lepszą pracę instalacji (np. przygotowanie ciepłej wody użytkowej lub wspomaganie ogrzewania).
Pozostałe kierunki są typowymi dystraktorami:
- "zachodnim." – daje lepsze nasłonecznienie po południu, ale zwykle gorsze w ujęciu całodobowym/rocznym niż południe; może być wyborem kompromisowym tylko w szczególnych warunkach.
- "wschodnim." – analogicznie premiuje godziny poranne, a w typowych zastosowaniach nie maksymalizuje rocznego uzysku tak jak południe.
- "północnym." – na półkuli północnej jest najmniej korzystny, bo kolektory są wtedy skierowane w stronę, gdzie słońce pojawia się rzadziej i pod mniej sprzyjającymi kątami.
W praktyce instalator ocenia jeszcze inne czynniki (zacienienia, kąt nachylenia, możliwości konstrukcyjne dachu), ale w pytaniu sprawdzana jest podstawowa zasada: najkorzystniejsza orientacja to południe.
