W silniku indukcyjnym pole magnetyczne w stojanie wiruje z prędkością synchroniczną, a wirnik obraca się z prędkością nieco mniejszą. Różnica ta jest konieczna do wytworzenia momentu elektromagnetycznego i opisuje ją poślizg.
1) Prędkość synchroniczna
Prędkość synchroniczna zależy od częstotliwości zasilania f oraz liczby par biegunów p (nie mylić z liczbą biegunów 2p). Wyraża się ją wzorem:
ns = 60·f/p, gdzie 60 wynika z przeliczenia sekund na minuty, aby otrzymać obr/min.
2) Prędkość rzeczywista wirnika
Wirnik ma prędkość mniejszą od ns, a zależność opisuje poślizg s (zwykle podawany jako ułamek, np. 0,03). Z definicji poślizgu wynika:
n = ns(1−s)
Po podstawieniu ns otrzymuje się wzór:
n = 60·f/p·(1−s)
Dlaczego pozostałe typowe postacie bywają błędnie wybierane?
- Wzór n = 60·f/p dotyczy wyłącznie prędkości synchronicznej pola wirującego, a nie prędkości wirnika pod obciążeniem (pomija poślizg).
- Wzory z (1+s) są sprzeczne z ideą poślizgu w silniku indukcyjnym, bo dawałyby prędkość większą od synchronicznej w normalnej pracy silnikowej.
- Wzory, w których zamiast liczby par biegunów pojawia się liczba biegunów bez konsekwencji w zapisie, prowadzą do błędnego wyniku (np. pomnożenia lub podzielenia przez 2).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "silnik indukcyjny", sprawdź, czy w odpowiedzi uwzględniono poślizg. Jeśli pytanie dotyczy pola wirującego lub prędkości synchronicznej, poślizgu nie będzie.
