W pytaniu chodzi o metodę spawania łukowego, w której elektroda jest nietopliwa i wykonana z wolframu, a jeziorko spawalnicze oraz łuk są chronione gazem obojętnym. Taką metodę w praktyce przemysłowej i w materiałach szkoleniowych oznacza się skrótem TIG (od ang. Tungsten Inert Gas).
Dlaczego to ważne? W nazewnictwie metod spawania kluczowe są dwie cechy:
- rodzaj elektrody (nietopliwa wolframowa vs topliwa w postaci drutu),
- rodzaj gazu osłonowego (obojętny vs aktywny).
Odpowiedź "TIG" jest poprawna, bo dokładnie odpowiada opisowi: wolfram + gaz obojętny.
Odpowiedź "MIG" jest błędna, ponieważ MIG odnosi się do spawania w osłonie gazu obojętnego, ale z elektrodą topliwą (drutem elektrodowym). W metodzie TIG elektroda nie stapia się w łuku.
Odpowiedź "MAG" jest błędna, ponieważ dotyczy spawania w osłonie gazu aktywnego (również z elektrodą topliwą). To inny proces technologiczny i inne wymagania co do materiałów oraz parametrów.
Odpowiedź "TAG" jest błędna, bo nie stanowi standardowego, powszechnie przyjętego oznaczenia tej metody w typowych materiałach dydaktycznych dla spawalnictwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wolfram i elektroda nietopliwa, najczęściej chodzi o TIG. Gdy mowa o drucie elektrodowym (elektroda topliwa) w osłonie gazu, częściej będzie to MIG lub MAG.
