W pomieszczeniach z prysznicem ryzyko porażenia prądem jest podwyższone, ponieważ wilgoć obniża rezystancję skóry i ułatwia przepływ prądu przez ciało. Dlatego przepisy i normy dotyczące instalacji elektrycznych wydzielają strefy w obrębie wanny lub natrysku. Im bliżej źródła wody (brodzika i strumienia), tym surowsze ograniczenia dotyczące montażu osprzętu.
Gniazdo ze stykiem ochronnym jest typowym elementem instalacji 230 V i mimo obecności styku ochronnego nadal stanowi potencjalne zagrożenie, jeżeli znajduje się w miejscu, gdzie użytkownik może mieć bezpośredni kontakt z wodą lub mokrymi powierzchniami. Z tego powodu gniazda zasadniczo eliminuje się ze stref najbliżej prysznica, a dopuszcza dopiero w strefie najbardziej oddalonej, wskazywanej w zadaniu jako strefa 3.
- Odpowiedź "Tylko w 3" jest właściwa, bo odnosi się do strefy o najmniejszym narażeniu na bezpośredni kontakt z wodą i na jednoczesne dotykanie elementów przewodzących w warunkach wilgotnych.
- Odpowiedź "W 1 i 3" jest błędna, ponieważ obejmuje strefę najbliższą natryskowi, gdzie ograniczenia są najsurowsze i gdzie montaż gniazd jest co do zasady niedopuszczalny.
- Odpowiedź "Tylko w 2" jest błędna, bo strefa pośrednia nadal jest traktowana jako obszar podwyższonego zagrożenia i wymaga ograniczeń lub specjalnych rozwiązań (nie sprowadza się to do zwykłego gniazda ze stykiem ochronnym).
- Odpowiedź "W 1 i 2" jest błędna, bo obejmuje wyłącznie strefy o podwyższonym ryzyku, w których typowy osprzęt gniazdowy nie powinien się znaleźć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz pytanie o "strefy" w łazience, potraktuj je jak zadanie o hierarchii ryzyka: strefa najbliżej wody = największe ograniczenia. Zwracaj też uwagę, że w praktyce często występują dodatkowe wymagania (np. dobór osprzętu o odpowiedniej szczelności, zastosowanie RCD), ale w tym typie pytania kluczowa jest lokalizacja względem stref.
