W Farmakopei określenia rozpuszczalności są zdefiniowane jako liczba części rozpuszczalnika potrzebna do rozpuszczenia 1 części substancji. To nie jest stała objętość przypisana do danej masy, tylko relacja ilościowa (proporcja). Dlatego, gdy zmienia się masa substancji, zakres wymaganej ilości rozpuszczalnika skaluje się liniowo.
Dla kategorii "rozpuszczalna" przyjmuje się zakres 10–30 części rozpuszczalnika na 1 część substancji. Jeśli mamy 2,5 g substancji (czyli 2,5 "części" substancji), to minimalna i maksymalna ilość rozpuszczalnika wynosi:
- minimum: 2,5 × 10 = 25 mL
- maksimum: 2,5 × 30 = 75 mL
Stąd poprawny przedział to 25–75 mL.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 2,5–25 mL – ten zakres jest zbyt mały dla "rozpuszczalna"; sugeruje kategorię wymagającą mniejszej liczby części rozpuszczalnika na 1 część substancji (czyli "łatwiejszą" rozpuszczalność).
- 1–2,5 mL – to objętości typowe dla substancji bardzo łatwo/łatwo rozpuszczalnych; dla "rozpuszczalna" byłoby to sprzeczne z definicją opartej na większej liczbie części rozpuszczalnika.
- 75–100 mL – dolna granica 75 mL odpowiada już górnej granicy dla "rozpuszczalna"; rozszerzenie do 100 mL wprowadza zakres charakterystyczny dla słabszej rozpuszczalności (wymagałby większej liczby części rozpuszczalnika).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że w tych definicjach kluczowe jest hasło "części na 1 część". Najpierw dobierz właściwy przedział "części" dla danego określenia, a dopiero potem pomnóż przez masę (liczbę "części") substancji w zadaniu.
