Roztwór chlorku wapnia (CaCl2) jest stosowany do balastowania kół ciągników, ponieważ zwiększa masę zestawu jezdnego i poprawia przyczepność. W praktyce roztwór musi także mieć odpowiednio niską temperaturę krzepnięcia, aby nie zamarzać w warunkach zimowych.
Aby ustalić, ile kilogramów CaCl2 jest potrzebne, w zadaniach egzaminacyjnych zwykle korzysta się z dwóch informacji:
- Wymagana odporność na zamarzanie (tu: do -15°C), co determinuje wymagane stężenie roztworu.
- Łączna objętość roztworu mieszcząca się w kołach o wskazanych rozmiarach (tył 18.4 R34, przód 360/70 R24), co odczytuje się z tabel pojemności/napełnienia opon.
Odpowiedź "100 kg" oznacza masę chlorku wapnia potrzebną do sporządzenia roztworu o parametrach odpowiadających -15°C dla kompletu kół o podanych rozmiarach (zgodnie z typowymi zestawieniami stosowanymi w nauczaniu i praktyce serwisowej).
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym ujęciu?
- "50 kg" to ilość zbyt mała: przy tej masie zwykle nie uzyska się właściwego bilansu (stężenia/objętości) dla czterech kół i wymaganej temperatury krzepnięcia.
- "200 kg" to ilość zbyt duża: sugeruje albo inne założenia (np. większą łączną objętość cieczy), albo inny cel (np. znacznie niższą temperaturę krzepnięcia), co nie wynika z treści pytania.
- "300 kg" jest również zbyt duże i mało realne dla standardowego zadania doborowego tego typu; wskazywałoby na skrajnie zawyżone założenia co do objętości lub wymaganego stężenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu podane są rozmiary opon i temperatura, najczęściej nie liczy się tego "z pamięci", tylko odczytuje z tabel (pojemność opony przy określonym poziomie napełnienia oraz odpowiadające temu stężenie/masa soli).
