Opis dotyczy sytuacji, w której polska hurtownia (z siedzibą w Polsce) kupuje towary handlowe od kontrahenta z innego państwa Unii Europejskiej, a następnie towary są przywożone do Polski. Kluczowe są tu dwa elementy: kierunek przemieszczenia towarów (do Polski) oraz fakt, że kontrahent jest z innego kraju UE.
Dlatego poprawną kwalifikacją jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów – jest to zakup towarów, które przemieszczają się pomiędzy państwami członkowskimi, gdy nabywcą jest podmiot w Polsce.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych kierunków lub obszarów obrotu:
- "Eksport towarów" dotyczy wywozu towarów poza Unię Europejską (sprzedaż z UE do państwa trzeciego). W opisie nie ma państwa trzeciego, tylko kontrahent z UE.
- "Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów" oznacza sytuację odwrotną: towar jest wysyłany z Polski do innego państwa UE (polski sprzedawca, zagraniczny unijny nabywca). Tutaj towar jedzie do Polski, więc to nie jest WDT.
- "Import towarów" wiąże się z przywozem towarów spoza UE na obszar UE (zwykle z odprawą celną). Ponieważ kontrahent jest z kraju unijnego, mówimy o transakcji wewnątrzwspólnotowej, a nie imporcie.
W praktyce egzaminacyjnej warto stosować prosty schemat: UE→PL zakup = WNT, PL→UE sprzedaż = WDT, poza UE→PL = import, PL→poza UE = eksport. Taki porządek minimalizuje pomyłki wynikające z podobieństwa nazw i intuicyjnego skojarzenia "granica = import/eksport".
