KWALIFIKACJA BUD18 - TEST WIEDZY NR 3

PYTANIE NR 1.
Punkt ma współrzędne geodezyjne: B=52°, L=21°, h=100 m na elipsoidzie GRS80 (a=6378137 m, e²=0.00669438). Ile wynosi współrzędna geocentryczna X (zaokrąglij do pełnych metrów)?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Współrzędną X liczy się ze wzoru X=(N+h)·cosB·cosL, gdzie N=a/√(1−e²·sin²B. Najpierw wyznacza się N dla B=52° na elipsoidzie GRS80, następnie podstawia h=100 m oraz cosB i cosL. Po obliczeniu i zaokrągleniu do metrów otrzymuje się 3672579 m.

Pełne wyjaśnienie:

Układ geocentryczny (X,Y,Z) jest układem kartezjańskim 3D związanym z elipsoidą odniesienia. Aby obliczyć składową X z danych geodezyjnych (B,L,h), stosuje się wzory:

  • N = a / √(1 − e²·sin²B)
  • X = (N + h)·cosB·cosL

W tym zadaniu: B=52°, L=21°, h=100 m, a=6378137 m, e²=0.00669438. Najpierw wyznaczamy N, bo zależy od szerokości B i parametrów elipsoidy. Następnie liczymy cosB i cosL (w stopniach) i podstawiamy do wzoru na X. Po wykonaniu działań oraz zaokrągleniu do pełnych metrów otrzymujemy X = 3672579 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 3671579 m: odpowiada typowemu błędowi zbyt wczesnego zaokrąglenia N lub użycia przybliżonych wartości funkcji trygonometrycznych, co daje przesunięcie o ok. 1000 m.
  • 3673579 m: często wynika z omyłkowego dodania/odjęcia składnika na etapie (N+h) lub zaokrągleń w przeciwną stronę.
  • 3662579 m: to większa różnica, charakterystyczna dla pomylenia ustawień jednostek (stopnie/radiany) albo podstawienia niewłaściwego kąta do cosL.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy kalkulator pracuje w stopniach, a nie w radianach, oraz nie zaokrąglaj wartości pośrednich zbyt wcześnie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To trójwymiarowe współrzędne kartezjańskie z początkiem w środku Ziemi (centrum elipsoidy odniesienia). Oś X i Y leżą w płaszczyźnie równika, a oś Z pokrywa się z osią obrotu Ziemi. Taki zapis jest używany m.in. w GNSS oraz w transformacjach między układami.
Układ płaski (x,y) jest 2D i powstaje z odwzorowania powierzchni elipsoidy na płaszczyznę. Do przejścia na 3D (X,Y,Z) potrzebujesz informacji o elipsoidzie, parametrach odwzorowania oraz trzeciego wymiaru (np. wysokości h). Bez tych danych nie ma jednoznacznego rozwiązania.
Potrzebujesz: B (szerokości geodezyjnej), L (długości), h (wysokości elipsoidalnej) oraz parametrów elipsoidy odniesienia (np. GRS80: a i e²). Następnie liczysz N i podstawiasz do wzorów na X, Y i Z.
N oblicza się jako N=a/√(1−e²·sin²B). Jest to promień krzywizny pierwszego wertykału i zależy od szerokości B. Występuje we wzorach na współrzędne geocentryczne, bo określa "lokalny" promień elipsoidy w danym miejscu.
Tak. W geodezji B i L są zwykle podane w stopniach (°). Jeśli kalkulator jest w trybie radianów, wartości sin i cos będą błędne, a wynik może wyglądać wiarygodnie, ale będzie znacząco przesunięty. To jeden z najczęstszych błędów rachunkowych na egzaminie.
Najczęstsze pomyłki to: zamiana sin z cos, użycie złych jednostek (radiany zamiast stopni), zbyt wczesne zaokrąglanie N, pominięcie wysokości h lub błędne podstawienie L (np. złą wartość długości). Warto liczyć na liczbach niezaokrąglonych do końca.
e² to kwadrat mimośrodu elipsoidy, który opisuje jej spłaszczenie w porównaniu do kuli. Jest potrzebny w obliczeniu N oraz w wyznaczaniu składowej Z. Bez e² nie da się poprawnie uwzględnić kształtu elipsoidy odniesienia w transformacjach współrzędnych.
Możesz wykonać kontrolę rzędu wielkości: (N+h) jest ~6,39 mln m, a iloczyn cosB·cosL jest mniejszy od 1, więc X powinno wyjść w milionach metrów. Jeśli otrzymasz setki lub tysiące, to prawie na pewno jest błąd jednostek lub wzoru.
Najczęściej przy pracy z danymi GNSS oraz przy transformacjach między elipsoidami i układami odniesienia. XYZ jest wygodnym etapem pośrednim w obliczeniach, bo opisuje położenie w 3D względem środka elipsoidy, co ułatwia modelowanie transformacji przestrzennych.
Ćwicz schemat: (1) rozpoznaj układ i dane (B,L,h czy x,y), (2) wypisz właściwe wzory, (3) policz N, (4) oblicz X,Y,Z i zaokrąglenie, (5) zrób kontrolę rzędu wielkości. Warto też trenować pracę z kalkulatorem w trybie stopni.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że współrzędną X liczy się ze wzoru X=(N+h)·cosB·cosL, gdzie N=a/√(1−e²·sin²B.

Źródła:

  • Rozporządzenie Rady Ministrów z 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych, § 3, Dz.U. 2024 poz. 342
  • EPSG Guidance Note 7-2: Coordinate Conversions and Transformations including Formulas (dział: Geodetic to geocentric), https://epsg.org/guidance-notes.html - accessed 2026-02-26
  • Wikipedia: Earth-centered, Earth-fixed coordinate system (ECEF) – sekcja wzorów na konwersję geodezyjne→ECEF, https://en.wikipedia.org/wiki/Earth-centered,_Earth-fixed_coordinate_system - accessed 2026-02-26

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji wyższej: układy odniesienia i elipsoidy
  • Zestawy zadań rachunkowych z transformacji BLh ↔ XYZ
  • Dokumentacja oprogramowania do transformacji (np. narzędzia konwersji współrzędnych) – część opisująca stosowane układy

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego