U dziecka z postępującym zanikiem mięśni oraz przykurczami w stawach biodrowych kluczowe jest, aby opiekunka planowała aktywności dostosowane do ograniczeń ruchowych i minimalizujące ryzyko urazu. Przykurcze ograniczają zakres ruchu, a osłabienie mięśni pogarsza stabilność i wytrzymałość. Dlatego dobór zajęć powinien uwzględniać bezpieczeństwo (mniejsze ryzyko upadku), komfort (mniejsze ryzyko bólu) oraz realne możliwości dziecka.
Odpowiedź "czytanie książek i gry planszowe" jest właściwa, ponieważ są to aktywności o niewielkim obciążeniu fizycznym, możliwe do wykonania w pozycji siedzącej lub leżącej, a jednocześnie wspierające rozwój poznawczy i społeczny. Czytanie sprzyja rozmowie, budowaniu relacji i rozumieniu emocji, a gry planszowe ćwiczą uwagę, pamięć, planowanie i współpracę. Dodatkowo łatwo je przerwać lub zmodyfikować, gdy pojawi się zmęczenie.
Propozycja "zwiedzanie okolicy i czytanie bajek" zawiera element potencjalnie problematyczny: zwiedzanie wiąże się z dłuższym przemieszczaniem, nierównym podłożem i większym ryzykiem przeciążenia lub upadku, co przy istotnych ograniczeniach może być nieadekwatne (nawet jeśli czytanie bajek samo w sobie jest bezpieczne).
"Jazda na rowerze i słuchanie muzyki" łączy aktywność wymagającą dobrej kontroli kończyn dolnych, równowagi i wytrzymałości z aktywnością bierną. Jazda na rowerze może być zbyt obciążająca oraz stwarzać ryzyko urazu; sama muzyka nie kompensuje tego ryzyka.
"Jazda na deskorolce i gry komputerowe" również zawiera aktywność wysokiego ryzyka upadku i przeciążeń (deskorolka). Gry komputerowe mogą być atrakcyjne, ale w nadmiarze bywają zbyt bierne i niekoniecznie wspierają kontakt społeczny z opiekunką tak dobrze jak zajęcia wspólne (np. planszowe), a pytanie dotyczy planu adekwatnego do stanu psychofizycznego i zdrowia.
W praktyce opiekunka powinna wybierać zajęcia, które: (1) są bezpieczne, (2) dają poczucie sprawczości, (3) pozwalają na przerwy, (4) wspierają relację i komunikację. Spokojne aktywności poznawcze spełniają te kryteria najlepiej.
