W opisanej sytuacji kluczowe są dwie informacje: wiek (14 lat) oraz preferencje (prace plastyczne i zabawy z dziećmi). Asystent powinien zaproponować takie miejsce, które naturalnie organizuje zajęcia dla dzieci i młodzieży oraz sprzyja kontaktom rówieśniczym i rozwijaniu zainteresowań.
Odpowiedź "w świetlicy terapeutycznej" najlepiej spełnia te kryteria, ponieważ świetlice terapeutyczne/środowiskowe najczęściej oferują zorganizowane formy spędzania czasu, zajęcia plastyczne, gry i zabawy, trening umiejętności społecznych oraz bezpieczną przestrzeń do integracji z rówieśnikami.
Pozostałe propozycje są mniej trafne przy tym wieku i profilu potrzeb:
- "w dziennym domu pomocy społecznej" – taka forma wsparcia jest zwykle kojarzona z opieką dzienną dla osób dorosłych (często starszych) i zaspokajaniem potrzeb opiekuńczych, a nie z typowymi zajęciami rówieśniczymi dla nastolatków.
- "w warsztacie terapii zajęciowej" – warsztaty są najczęściej nastawione na rehabilitację społeczną i zawodową w kierunku samodzielności oraz przygotowania do pracy; to zwykle środowisko dla osób starszych niż 14 lat i o innym celu wsparcia niż zabawa i integracja dziecięca.
- "w środowiskowym domu samopomocy" – placówka ta zapewnia dzienne wsparcie i trening umiejętności, jednak jest najczęściej adresowana do osób dorosłych wymagających stałego wsparcia i nie jest pierwszym wyborem dla aktywizacji 14-latki w grupie dzieci i młodzieży.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: gdy w opisie pojawia się dziecko/nastolatek i potrzeba zajęć rozwijających zainteresowania oraz kontaktów rówieśniczych, najpierw rozważa się formy typu świetlica (zajęcia, grupa rówieśnicza, aktywności). Gdy celem jest rehabilitacja społeczno-zawodowa lub intensywny trening samodzielności w dorosłości, wtedy częściej pojawiają się inne typy placówek.
