Umiejętność budowania wieży z klocków jest praktyczną próbą obserwacyjną, która dotyczy przede wszystkim motoryki małej (precyzja ruchów dłoni i palców), koordynacji wzrokowo-ruchowej (dopasowanie ruchu do tego, co dziecko widzi) oraz kontroli postawy i siły nacisku. W opiece nad dzieckiem wykorzystuje się ją, bo jest naturalna (dziecko "po prostu się bawi") i łatwa do porównania z oczekiwaniami dla wieku.
W zadaniu kluczowe jest odwołanie do norm rozwojowych stosowanych w nauczaniu i materiałach egzaminacyjnych: dla dziecka 24-miesięcznego zbudowanie wieży z 6 klocków jest traktowane jako wykonanie mieszczące się w typowym zakresie możliwości. Odpowiedź "z 2 klocków" oraz "z 4 klocków" oznaczałaby poziom umiejętności niższy niż oczekiwany dla tego wieku (dziecko może nadal potrafić to zrobić, ale nie jest to punkt odniesienia "zgodnie z normą" w tej próbie). Z kolei "z 8 klocków" sugeruje poziom bardziej zaawansowany, częściej przypisywany wyższemu poziomowi sprawności w tym zadaniu.
W praktyce opiekunka nie powinna opierać oceny rozwoju wyłącznie na jednym zachowaniu. Ważne jest, aby:
- powtórzyć obserwację w różnych dniach i warunkach,
- uwzględnić motywację dziecka i doświadczenie w zabawach konstrukcyjnych,
- zwrócić uwagę na inne elementy sensomotoryki (chwyt, manipulacja, koordynacja oburęczna).
Jeśli dziecko wyraźnie nie podejmuje prób budowania lub w wielu obserwacjach wypada istotnie poniżej oczekiwań, jest to sygnał do pogłębionej obserwacji i ewentualnej konsultacji ze specjalistą, zgodnie z procedurami placówki i współpracą z rodzicami.
