W opisanej sytuacji właściwym świadczeniem jest zasiłek okresowy, ponieważ problem ma charakter trwający w czasie (choroba nowotworowa i wynikające z niej koszty oraz ograniczenia), a jednocześnie wskazano, że dochód nie przekracza kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Zasiłek okresowy jest typowym instrumentem pomocy społecznej, gdy osoba nie jest w stanie samodzielnie zabezpieczyć podstawowych potrzeb (np. żywności, środków czystości) z powodu długotrwałych okoliczności.
Odpowiedź "zasiłek losowy" nie pasuje, bo odnosi się do wsparcia w związku z nagłym, wyjątkowym zdarzeniem (np. szkoda, wypadek, zdarzenie niezależne i jednorazowe). Sama choroba przewlekła i stały brak środków na bieżące potrzeby nie stanowią typowego "losowego" jednorazowego przypadku w tym znaczeniu.
"Dodatek pielęgnacyjny" bywa kojarzony z chorobą i niesamodzielnością, ale jest świadczeniem funkcjonującym w innym porządku (najczęściej jako dodatek do emerytury/renty), a nie jako doraźny instrument pokrycia kosztów żywności czy chemii gospodarczej z pomocy społecznej. W tym zadaniu akcent pada na niskie dochody i zabezpieczenie podstawowych potrzeb.
"Świadczenie pielęgnacyjne" jest natomiast kojarzone z opieką, lecz zasadniczo dotyczy opiekuna (osoby sprawującej opiekę), a nie bezpośrednio podopiecznej jako osoby potrzebującej środków na bieżące utrzymanie. Dlatego w opisanym case’ie nie jest to najbardziej trafne świadczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj (1) kto jest adresatem świadczenia (podopieczna czy opiekun) oraz (2) czy potrzeba jest okresowa (stała w czasie) czy jednorazowa (nagła).
