KWALIFIKACJA SPO2 - STYCZEŃ 2019

W opisie sytuacji kluczowe są dwie informacje: senior mieszka sam i ma mało kontaktów społecznych (czyli jest narażony na izolację), a jednocześnie lubi czytać i interesuje się literaturą podróżniczą. W aktywizacji najważniejsze jest połączenie potrzeb (kontakt z ludźmi) z zasobami i zainteresowaniami (książki), aby propozycja była realna do przyjęcia i dawała szansę na trwałą zmianę.

• Spotkania w dyskusyjnym klubie książki są trafne, bo są aktywnością grupową. Dają możliwość rozmowy o lekturach, wymiany doświadczeń, poznania osób o podobnych zainteresowaniach oraz regularnego wychodzenia z domu. To bezpośrednio odpowiada na problem braku kontaktów społecznych.
• Zajęcia na basenie mogą poprawiać kondycję, ale nie wynikają z zainteresowań podopiecznego i mogą być dla niego barierą (motywacja, dojazd, obawy zdrowotne). Dodatkowo nie gwarantują realnej integracji – można "być wśród ludzi", ale bez nawiązywania relacji.
• Zajęcia manualne (np. prace plastyczne) są zwykle ukierunkowane na sprawność i zajęcie czasu. Bez wskazania, że senior lubi takie aktywności, nie są tak dobrze dopasowane jak aktywność oparta o czytanie i rozmowę. Mogą też odbywać się indywidualnie, co słabiej realizuje cel społeczny.
• Wspólne czytanie książek o tematyce podróżniczej pasuje do hobby, ale zwykle oznacza kontakt tylko z opiekunem. Może być elementem pracy indywidualnej, jednak nie rozwiązuje głównego problemu – braku szerszych relacji i sieci wsparcia. Aktywizacja społeczna wymaga wyjścia poza relację "podopieczny–opiekun".

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach sytuacyjnych najpierw nazwij dominującą potrzebę (tu: kontakt społeczny), potem wybierz działanie, które jednocześnie jest zgodne z zainteresowaniami i daje największą szansę na osiągnięcie celu (aktywność grupowa, regularna).