KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2017

W organizacji czasu wolnego asystent powinien kierować się zasadą: aktywność ma być bezpieczna, możliwa do wykonania, atrakcyjna oraz wspierać aktualne potrzeby zdrowotne i rozwojowe dziecka. U 9-letniego dziecka z otyłością szczególnie ważne jest ograniczanie czasu spędzanego w bezruchu oraz wzmacnianie nawyku ruchu w formie zabawy.

Odpowiedź "zabawy ruchowe" jest właściwa, ponieważ:

• sprzyja zwiększeniu codziennej aktywności fizycznej (nawet w krótkich, częstych odcinkach), co jest kluczowe przy otyłości,
• pozwala dobrać intensywność do możliwości dziecka (proste reguły, jasne komunikaty, częste przerwy),
• może jednocześnie wspierać koordynację, orientację w schemacie ciała, komunikację i współpracę,
• jest elastyczna: można ją realizować w domu, na boisku, na spacerze, w sali lub na placu zabaw.

Pozostałe propozycje nie są najlepszym wyborem w tej sytuacji:

• "Gra w szachy" rozwija myślenie i koncentrację, ale jest aktywnością siedzącą. Nie odpowiada na potrzebę ograniczania bezruchu i może być zbyt trudna poznawczo bez dużego wsparcia, przez co obniża motywację.
• "Gry komputerowe" zwiększają czas ekranowy i wzmacniają nawyki sedentarne. Mogą też nasilać trudności z samoregulacją (trudność w zakończeniu aktywności), co utrudnia budowanie zdrowej rutyny dnia.
• "Oglądanie telewizji" jest formą biernego wypoczynku i w kontekście otyłości zwykle pogłębia problem nadmiernego siedzenia; nie wspiera też w wystarczającym stopniu rozwoju motorycznego.

Egzaminacyjnie warto zapamiętać praktyczną zasadę: jeśli w opisie pojawia się otyłość, a wybór dotyczy czasu wolnego, to najczęściej najbardziej wskazana będzie aktywność ruchowa (z dostosowaniem do możliwości i nadzorem), a nie forma ekranowa lub wyłącznie siedząca.