W elektronice i telekomunikacji tor (linia) symetryczny oznacza sposób przesyłu sygnału, w którym dwa przewody przenoszą sygnały o przeciwnych polaryzacjach, a odbiornik reaguje na różnicę między nimi. Kluczowe jest to, że oba przewody mają możliwie takie same warunki względem otoczenia (np. zakłóceń) i masy. W praktyce zwiększa to odporność na zakłócenia wspólne: jeśli zakłócenie "nałoży się" podobnie na oba przewody, to w pomiarze różnicowym w dużej części się zniesie.
Odpowiedź "symetryczny." jest właściwa wtedy, gdy pytanie dotyczy rozróżnienia toru symetrycznego i niesymetrycznego (zbalansowanego i niezbalansowanego), co jest typowe w kontekście okablowania sygnałowego, interfejsów audio lub transmisji różnicowej w urządzeniach elektronicznych.
- "współosiowy." opisuje konstrukcję kabla, w której jeden przewód jest osiowo wewnątrz drugiego (ekranu). Taki tor jest zazwyczaj niesymetryczny, bo sygnał odnosi się do ekranu/masy.
- "koncentryczny." jest w praktyce używany w odniesieniu do kabla koncentrycznego, czyli również układu współosiowego. To ponownie wskazuje na rozwiązanie typowo niesymetryczne.
- "niesymetryczny." oznacza tor, gdzie jeden przewód jest sygnałowy, a drugi pełni rolę masy/ekranu (odniesienia). Taki przesył jest bardziej podatny na zakłócenia i problemy z masą (np. pętle masy) w porównaniu z torem symetrycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się pomiar "między dwoma żyłami" i odporność na zakłócenia wspólne, zwykle chodzi o tor symetryczny. Jeśli sygnał jest "względem masy/ekranu", częściej jest to tor niesymetryczny.
