W technologii ATM (Asynchronous Transfer Mode) podstawową jednostką transmisji jest komórka o stałej długości 53 oktetów. Ta stałość była jednym z kluczowych założeń ATM: ułatwia ona sprzętową realizację przełączania oraz umożliwia przewidywalne opóźnienia (ważne m.in. dla usług czasu rzeczywistego).
Komórka ATM dzieli się na dwie główne części:
- Nagłówek: 5 oktetów – zawiera informacje potrzebne do przełączenia/trasowania komórki w sieci (identyfikatory kanału/ścieżki wirtualnej, kontrolę błędów nagłówka i pola sterujące, zależnie od interfejsu).
- Pole informacyjne (payload): 48 oktetów – przenosi dane użytkownika lub fragment PDU warstw wyższych, które zostały podzielone na komórki.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne? Zmiana długości nagłówka na 4, 3 lub 6 oktetów oraz "kompensowanie" tego payloadem 49/50/47 oktetów sugeruje, że rozmiary pól są elastyczne. W ATM tak nie jest: zarówno 5 dla nagłówka, jak i 48 dla pola informacyjnego to wartości ustalone w specyfikacji. Odpowiedzi typu 4/49 czy 6/47 bywają wybierane na zasadzie intuicji, że "suma musi dać 53", ale w teście sprawdzana jest znajomość konkretnego formatu komórki.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę 5+48 (nagłówek + dane), a następnie łatwo odtworzysz całość: 53 oktety na komórkę. Uważaj też na odmianę słowa: poprawnie mówimy "5 oktetów" i "48 oktetów".
