W klasycznym (klasowym) adresowaniu IPv4 adres ma 32 bity i dzieli się na część sieci oraz część hosta. Dla klasy C domyślna maska to /24 (255.255.255.0), co oznacza, że 24 bity identyfikują sieć, a 8 bitów pozostaje na identyfikację hostów.
Skoro część hosta ma 8 bitów, liczba wszystkich możliwych kombinacji wynosi 28 = 256. Nie wszystkie te adresy mogą jednak zostać przydzielone urządzeniom:
- Adres sieci – gdy bity hosta są równe 0 (np. x.y.z.0 przy /24). Służy do identyfikacji samej sieci/podsieci.
- Adres rozgłoszeniowy (broadcast) – gdy bity hosta są równe 1 (np. x.y.z.255 przy /24). Służy do wysyłania pakietów do wszystkich hostów w danej podsieci.
Dlatego liczba adresów "do dyspozycji urządzeń" (hostów) w typowej sieci klasy C wynosi:
256 − 2 = 254
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 200 – to liczba przypadkowa; nie wynika z podziału bitów w /24 ani z reguł rezerwacji adresów.
- 100 – analogicznie, nie odpowiada standardowemu rozmiarowi puli hostów dla /24.
- 256 – to liczba wszystkich adresów w zakresie /24, ale pytanie dotyczy adresów dla urządzeń. Dwa adresy są zarezerwowane (sieć i broadcast), więc nie mogą być przydzielone hostom.
W praktyce współcześnie częściej używa się CIDR/VLSM (dowolnych masek), ale zasada odejmowania adresu sieci i broadcast (dla typowych podsieci IPv4) pozostaje kluczowa na egzaminie.
