Amortyzacja to systematyczne rozłożenie w czasie wartości początkowej środka trwałego na koszty (odpisy amortyzacyjne) przez okres jego ekonomicznej użyteczności. W praktyce wybór metody powinien odzwierciedlać sposób uzyskiwania korzyści ekonomicznych z danego składnika.
Odpowiedź "Liniową" jest poprawna, gdy odpisy są naliczane w tej samej wysokości w kolejnych okresach (np. co miesiąc lub co rok), czyli koszt zużycia jest ujmowany równomiernie. Cechą rozpoznawczą metody liniowej jest stała stawka i brak zmiany kwoty odpisu wynikającej z upływu czasu.
Odpowiedź "Naturalną." byłaby właściwa wtedy, gdy amortyzacja zależy od miary wykorzystania (np. liczby wyprodukowanych sztuk, przejechanych kilometrów, przepracowanych godzin). W tej metodzie odpisy zwykle nie są równe w każdym okresie, bo wynikają z faktycznego użycia.
Odpowiedź "Degresywną." oznaczałaby odpisy wyższe na początku użytkowania i malejące w kolejnych latach (często liczone procentowo od wartości netto). To podejście stosuje się, gdy środek trwały szybciej traci wartość lub generuje większe korzyści na początku.
Odpowiedź "Progresywną." wskazywałaby odpisy rosnące w czasie, czyli odwrotnie niż w degresywnej. To rozwiązanie jest rzadziej spotykane i wymaga uzasadnienia, że korzyści/zużycie narastają wraz z czasem użytkowania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: równe odpisy w czasie → liniowa; odpis zależny od pracy/produkcji → naturalna; wysokie odpisy na początku → degresywna; rosnące odpisy → progresywna.
