Zadanie dotyczy dźwigni stosowanej do wykonania dostępu do poszkodowanego. W takich sytuacjach kluczowe jest pojęcie momentu siły, czyli "zdolności" siły do wywołania obrotu względem punktu podparcia (osi obrotu). W ujęciu szkolnym moment opisuje zależność: M = F · r, gdzie F to siła, a r to ramię siły (odległość od osi obrotu do linii działania siły).
Aby wyznaczyć minimalną długość ramienia r2, stosuje się warunek równowagi momentów dźwigni: moment po jednej stronie musi co najmniej równoważyć moment po stronie przeciwnej (uwzględniając właściwe ramiona). W praktyce oznacza to, że jeżeli znane są: siła przyłożona przez ratownika (lub dopuszczalna/założona siła), odległość punktu przyłożenia obciążenia od osi obrotu oraz wymagany efekt, to r2 dobiera się tak, by uzyskać wymagany moment z odpowiednim zapasem bezpieczeństwa wynikającym z warunków działań.
Odpowiedź "2,35m" jest poprawna, ponieważ odpowiada minimalnej wartości r2 obliczonej z zależności momentów dla danych przyjętych w zadaniu (zwykle przedstawionych na schemacie/ilustracji). Wartości "2,10m" są zbyt małe: przy tym samym przyłożeniu siły dadzą mniejszy moment, więc dźwignia nie spełni warunku minimalnego. Z kolei "3,40m" i "3,55m" są większe od minimum — mogłyby działać, ale nie odpowiadają pytaniu o wartość minimalną i w realnych działaniach mogą być niepraktyczne (ograniczone miejsce, trudniejsze operowanie, gorsza kontrola pracy).
- Wskazówka egzaminacyjna: upewnij się, że ramię to odległość od punktu podparcia do linii działania siły, a nie "cała długość pręta".
- Najczęstszy błąd: podstawienie złego ramienia (np. pomylenie r1 z r2) albo nieuwzględnienie, że pytanie dotyczy minimum.
- Kontrola wyniku: jeśli ramię r2 maleje, wymagany wysiłek rośnie — dlatego minimalne r2 musi zapewniać uzyskanie wymaganego momentu bez przekroczenia założeń zadania.
