Krotność wymiany powietrza (często oznaczana jako n i podawana w 1/h) mówi, ile razy w ciągu godziny ma zostać "wymieniona" całkowita objętość powietrza w pomieszczeniu. W praktyce nie oznacza to skokowej wymiany "co 15 minut", tylko ciągły przepływ o takiej wydajności, aby w bilansie godzinowym uzyskać wymaganą wartość.
Do obliczeń stosuje się zależność:
V = n × K
gdzie: V to wymagana ilość/strumień powietrza w przeliczeniu na godzinę [m3/h], n to krotność wymiany [1/h], a K to kubatura pomieszczenia [m3].
W zadaniu podano kubaturę 36 m3 oraz wymaganą krotność 4/h, więc:
36 × 4 = 144. Otrzymujemy minimalną wymaganą wydajność na poziomie 144 m3/h.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 288 m3 i 216 m3 wynikają zwykle z przypadkowego przeskalowania (np. 8/h albo 6/h) albo z "zawyżania na zapas". W treści nie ma podstaw do takich wartości.
- 360 m3 sugeruje interpretację 10/h lub pomylenie obliczeń z innymi typami pomieszczeń, gdzie krotności bywają większe. Tu krotność jest jednoznacznie podana jako 4/h.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze dopisz sobie jednostkę. Jeśli masz kubaturę w m3 i krotność w 1/h, to wynik musi wyjść w m3/h (wydajność wentylacji na godzinę). To pomaga uniknąć najczęstszych pomyłek.
