W standardzie Ethernet 10Base-T (10 Mb/s po skrętce) transmisja jest realizowana na dwóch parach przewodów: jedna para służy do nadawania (TX), a druga do odbioru (RX). Z tego powodu minimalna liczba par, która umożliwi pracę z maksymalną prędkością przewidzianą dla 10Base‑T (czyli 10 Mb/s), to 2 pary.
Odpowiedź "1 parę." jest błędna, ponieważ pojedyncza para nie zapewnia kompletu torów do jednoczesnego nadawania i odbioru w typowym rozwiązaniu 10Base‑T — brakuje jednego kierunku transmisji.
Odpowiedzi "3 pary." oraz "4 pary." są błędne jako odpowiedzi na pytanie o minimum. W praktyce wiele kabli instalacyjnych i patchcordów ma 4 pary (8 żył), ale dla 10Base‑T (i także 100Base‑TX) standardowo wykorzystywane są tylko 2 pary. Dodatkowe pary mogą pozostać niewykorzystane lub być użyte w innych zastosowaniach, lecz nie są konieczne, aby osiągnąć 10 Mb/s w 10Base‑T.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę: 10/100 Mb/s → 2 pary, natomiast 1 Gb/s (1000Base‑T) → 4 pary. To pomaga szybko ocenić wymagania okablowania dla danej prędkości Ethernet.