PAM (Pulse-Amplitude Modulation) jest modulacją impulsową: sygnał zmodulowany ma postać ciągu impulsów, a amplituda każdego impulsu jest proporcjonalna do chwilowej wartości sygnału modulującego (informacyjnego) w chwili próbkowania. Typowy obraz na wykresach wygląda tak, że:
- sygnał nośny/impulsowy ma charakter okresowy (impulsy w równych odstępach czasu),
- sygnał modulujący jest przebiegiem wolnozmiennym (np. sinus),
- sygnał zmodulowany zachowuje stałe położenie impulsów w czasie, ale zmienia się ich wysokość.
Dlatego odpowiedź "PAM (Pulse-Amplitude Modulation)" pasuje do sytuacji, gdy na rysunku c widać, że nie zmienia się czas wystąpienia impulsów, tylko ich amplituda.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego zestawu wykresów?
- "AM (Amplitude Modulation)" dotyczy zwykle modulacji amplitudy ciągłej fali nośnej (sinusoidy). W AM obwiednia sinusoidy zmienia się zgodnie z sygnałem modulującym, a nie występuje typowy "grzebień" impulsów o stałych chwilach pojawiania.
- "PPM (Pulse-Position Modulation)" to także modulacja impulsowa, ale informacja jest kodowana przez przesunięcie w czasie impulsów względem pozycji nominalnej. Amplituda impulsów pozostaje (w idealnym przypadku) stała, a zmienia się ich położenie. Jeśli na rysunku c impulsy mają różną wysokość, a nie różne przesunięcia, nie jest to PPM.
- "PM (Phase Modulation)" jest modulacją fazy nośnej ciągłej: zmienia się faza sinusoidy w funkcji sygnału modulującego. Na wykresie czasowym zwykle widać zmiany "zagęszczenia" przejść przez zero lub przesunięcia fazowe, a nie zmianę amplitudy impulsów.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy sygnał zmodulowany jest impulsowy czy ciągły. Jeśli jest impulsowy, rozstrzygaj między PAM/PPM/PCM po tym, czy zmienia się amplituda, położenie w czasie, czy poziomy kwantyzacji. Jeśli jest ciągły (sinusoidalny), wtedy rozważ AM/FM/PM.
