W robotach ziemnych objętość wykopu dla obiektu o stałym przekroju (np. rów przydrożny na odcinku o jednakowej geometrii) liczy się ze wzoru:
V = A · L, gdzie A to pole przekroju poprzecznego, a L to długość odcinka.
Najważniejszy krok to poprawne wyznaczenie pola przekroju na podstawie rysunku. W praktyce robi się to najczęściej przez rozbicie przekroju na proste figury (np. prostokąt/trapez dna oraz dwa trójkąty skarp) i zsumowanie ich pól. Dopiero po uzyskaniu pola w jednostkach m2 wykonuje się przeliczenie na objętość przez pomnożenie przez długość rowu 300 m, co daje wynik w m3.
Dlaczego odpowiedź "600 m3" jest poprawna? Ponieważ odpowiada objętości uzyskanej z powyższego schematu: pole z rysunku, przeliczone na m2, po pomnożeniu przez 300 m daje 600 m3. Taki wynik jest też realistyczny dla rowu o typowych wymiarach przydrożnych (rzędu kilku m2 pola przekroju).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne z punktu widzenia metody:
- "150 m3" zwykle wynika z pominięcia części przekroju (np. jednej ze skarp) albo z błędu rachunkowego przy wyznaczaniu pola.
- "450 m3" może być skutkiem obliczenia pola przekroju z niepełnym uwzględnieniem geometrii (np. przyjęcia zbyt małej szerokości/głębokości) lub pomyłki w odczycie wymiarów z rysunku.
- "1 200 m3" często jest efektem podwojenia pola (np. policzenia skarp podwójnie) albo niewłaściwego zastosowania wzoru (np. użycia długości innej niż 300 m).
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu objętości zrób kontrolę rzędu wielkości: jeżeli pole przekroju wychodzi np. 2 m2, to dla 300 m objętość powinna być około 600 m3. Taka kontrola pomaga wychwycić pomyłki w jednostkach i w odczycie rysunku.
