W nieskompresowanym zapisie audio (typowo WAV/AIFF w postaci PCM) rozmiar pliku wynika bezpośrednio z liczby zapisanych próbek. Każda próbka ma określoną rozdzielczość bitową (tu 16 bitów), a w stereo zapisujemy próbki dla dwóch kanałów (L i R). Dlatego kluczowy jest wzór:
Rozmiar [bajty] = czas [s] × częstotliwość próbkowania [Hz] × bity na próbkę × liczba kanałów ÷ 8
Podstawiamy dane z zadania:
- czas: 1 minuta = 60 s,
- częstotliwość próbkowania: 44,1 kHz = 44 100 Hz (czyli 44 100 próbek na sekundę na kanał),
- rozdzielczość: 16 bitów na próbkę,
- stereo: 2 kanały.
Obliczenie krok po kroku:
- Liczba próbek na kanał: 44 100 × 60 = 2 646 000 próbek,
- Łącznie dla stereo: 2 646 000 × 2 = 5 292 000 próbek,
- W bitach: 5 292 000 × 16 = 84 672 000 bitów,
- W bajtach: 84 672 000 ÷ 8 = 10 584 000 B.
To daje około 10,6 MB przy założeniu MB = 106 B. Jeśli użyć jednostki binarnej (MiB = 220 B), wyjdzie około 10,1 MiB. W obu konwencjach odpowiedź najbliższa sensownemu zaokrągleniu to "Około 10 MB".
Dlaczego pozostałe propozycje odpadają?
- "Około 5 MB" zwykle wynika z pominięcia jednego kanału (liczenie jak dla mono) albo z błędu w przeliczeniu bitów na bajty.
- "Około 1 MB" oznaczałoby wielokrotnie mniejszą przepływność, typową raczej dla silnie skompresowanych formatów stratnych, a w zadaniu jest wyraźnie "bez kompresji danych".
- "Około 20 MB" to typowy skutek podwojenia któregoś czynnika (np. błędnego potraktowania 16 bitów jak 16 bajtów lub ponownego "doliczenia" stereo).
W praktyce, przy planowaniu rejestracji, warto najpierw policzyć przepływność: 44 100 × 16 × 2 = 1 411 200 bit/s ≈ 1,41 Mb/s, a potem pomnożyć przez czas.
