W oznaczeniach gatunków żeliwa istotna jest informacja o postaci grafitu, ponieważ to ona w dużym stopniu determinuje własności mechaniczne i zachowanie materiału (np. kruchość, udarność, zdolność do tłumienia drgań, skrawalność).
W symbolu EN-GJMW-350-4 kluczowy jest człon GJMW. W tego typu oznaczeniu litera M wiąże się z żeliwem ciągliwym, w którym grafit ma postać węgla żarzenia (wydzieleń grafitu powstających w wyniku obróbki cieplnej). Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Węgiel żarzenia."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Wermikularny." – grafit wermikularny (robaczkowy) jest charakterystyczny dla żeliwa wermikularnego; to inny typ mikrostruktury i inne oznaczenia materiałowe.
- "Sferoidalny." – grafit sferoidalny (kulkowy) występuje w żeliwie sferoidalnym, gdzie grafit tworzy kuliste wydzielenia; to również inna grupa żeliw niż ciągliwe.
- "Płatkowy." – grafit płatkowy jest typowy dla żeliwa szarego, w którym grafit ma postać płytek/łusek, co sprzyja tłumieniu drgań, ale obniża udarność.
W praktyce (także przy wykonywaniu i naprawie oprzyrządowania odlewniczego) prawidłowe rozpoznanie postaci grafitu pomaga właściwie dobrać materiał do części narażonych na udary, obciążenia zmienne lub wymagających określonej skrawalności. Warto uczyć się oznaczeń "blokami": najpierw identyfikacja typu żeliwa, potem interpretacja liczb jako parametrów wytrzymałości/cech gatunku (zgodnie z przyjętym systemem oznaczeń).