W tego typu zadaniu interesuje nas powierzchnia potrzebna na posadzce, czyli suma pól podstaw składowanych jednostek. Do obliczeń wykorzystuje się tylko dwa wymiary odpowiadające podstawie (długość i szerokość). Wysokość jest istotna przy kubaturze lub ograniczeniach piętrzenia, ale nie w samym polu zajętej powierzchni.
Paletowe jednostki ładunkowe: pole jednej podstawy wynosi 1,2 m × 0,8 m = 0,96 m2. Warunek "jednoczesne składowanie w dwóch warstwach 200 sztuk" oznacza, że na posadzce potrzeba miejsc tylko dla połowy liczby jednostek (druga połowa stoi na nich jako druga warstwa). Zatem liczba miejsc na posadzce: 200 / 2 = 100. Powierzchnia dla palet: 100 × 0,96 = 96 m2.
Kontenery: pole podstawy jednego kontenera wynosi 12,1 m × 2,4 m = 29,04 m2. Dla 20 sztuk: 20 × 29,04 = 580,8 m2.
Suma zapotrzebowania: 96 + 580,8 = 676,8 m2.
Najczęstsze pułapki to: (1) policzenie 200 palet bez podzielenia przez 2 mimo składowania w dwóch warstwach, (2) użycie trzeciego wymiaru i obliczanie objętości, (3) pominięcie kontenerów albo palet w sumie. W praktyce planistycznej do tak wyliczonej powierzchni często dodaje się zapas na drogi manipulacyjne i strefy bezpieczeństwa, ale jeśli nie jest to podane w treści, zadanie zwykle zakłada "czyste" pola podstaw.