W maszynie synchronicznej pole magnetyczne wirnika jest wytwarzane przez uzwojenie wzbudzenia. Aby to pole było stałe w czasie (względem wirnika), uzwojenie wzbudzenia zasila się prądem stałym. Ponieważ uzwojenie wzbudzenia znajduje się na wirniku, trzeba doprowadzić do niego prąd mimo ruchu obrotowego.
W wielu konstrukcjach realizuje się to za pomocą zespołu typu pierścienie ślizgowe + szczotki. Właśnie te elementy, zaznaczane często strzałkami na schematach, pośredniczą w doprowadzeniu prądu stałego do uzwojenia wzbudzenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Umożliwiają dołączenie odbiornika do uzwojenia twornika." – uzwojenie twornika w maszynie synchronicznej jest typowo na stojanie. Odbiornik (w przypadku prądnicy) lub zasilanie (w przypadku silnika) łączy się do zacisków stojana, nie przez elementy przeznaczone do doprowadzania prądu na wirnik.
- "Umożliwiają dołączenie zasilania do uzwojenia twornika." – analogicznie: twornik/stojan jest nieruchomy, więc nie wymaga elementów ślizgowych do doprowadzania energii elektrycznej. Elementy ślizgowe mają sens tam, gdzie trzeba przejść z części nieruchomej na wirującą.
- "Pośredniczą w doprowadzeniu prądu zmiennego do uzwojenia wzbudzenia." – wzbudzenie standardowo realizuje się prądem stałym. Prąd zmienny w uzwojeniu wzbudzenia powodowałby zmienność strumienia w wirniku, co nie odpowiada klasycznej zasadzie pracy maszyny synchronicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz elementy związane z kontaktem ślizgowym lub doprowadzeniem prądu do części wirującej, w maszynach synchronicznych najczęściej dotyczy to układu wzbudzenia wirnika, a nie toru twornika stojana.
