W pytaniu kluczowy jest warunek: dno kanału bocznego jest 0,5 m powyżej dna kolektora. Oznacza to, że przy włączeniu do kanału głównego występuje wyraźna różnica rzędnych dna (skok wysokości). Gdyby ścieki z kanału bocznego spadały swobodnie do studzienki i dalej do kolektora, mogłoby to powodować niekorzystne zjawiska: silne zawirowania, uderzenia strumienia, zwiększoną erozję elementów studzienki i przewodu, a także pogorszenie warunków eksploatacji.
Dlatego właściwym rozwiązaniem jest studzienka kaskadowa. Jej zadaniem jest kontrolowane przejęcie spadku (różnicy poziomów) na włączeniu poprzez odpowiednie ukształtowanie przepływu (np. prowadzenie strumienia pionem/stopniem), tak aby energia została rozproszona, a dopływ do kolektora odbywał się w sposób bezpieczniejszy dla konstrukcji i hydrauliki.
- Kaskadowa – poprawna, bo służy do sytuacji, w której dopływ jest wyżej i trzeba przejąć różnicę rzędnych.
- Rewizyjna – błędna w tym kontekście: służy głównie do kontroli i czyszczenia przewodu, nie rozwiązuje sama z siebie problemu skoku wysokości na dopływie.
- Płucząca – błędna: jest związana z eksploatacją (płukanie/uruchamianie przepływów do usuwania osadów), a nie z przejęciem różnicy poziomów na włączeniu.
- Połączeniowa – błędna: sam fakt łączenia kanałów nie oznacza jeszcze potrzeby kaskady; tu decyduje właśnie różnica wysokości dna, która wymaga konstrukcji kaskadowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja, że dopływ jest "powyżej" (lub "poniżej") i podana jest różnica (tu 0,5 m), traktuj to jako sygnał do rozpoznania obiektu, który przejmuje spadek. W praktyce projektowej i wykonawczej jest to typowy powód do zastosowania rozwiązania kaskadowego.
