W zapisie ewidencyjnym drogi podaje się m.in. parametry geometryczne przekroju. W tym zadaniu kluczowe są dwie wartości:
- 7,0 – szerokość jezdni (części przeznaczonej do ruchu pojazdów),
- (10,0) – szerokość korony drogi, czyli łączna szerokość obejmująca jezdnię i elementy przyległe, w tym pobocza.
Pobocze leży po obu stronach jezdni. Skoro 10,0 m obejmuje jezdnię i dwa pobocza, to aby wyznaczyć szerokość jednego pobocza, trzeba:
- Obliczyć łączną szerokość obu poboczy: 10,0 − 7,0 = 3,0 m.
- Podzielić ją na dwie strony: 3,0 / 2 = 1,5 m.
Dlatego poprawna odpowiedź to 1,5 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 3,0 m – to suma szerokości obu poboczy razem (po odjęciu jezdni od korony), a nie szerokość jednego pobocza.
- 7,0 m – to szerokość jezdni, więc nie opisuje pobocza.
- 10,0 m – to szerokość korony drogi (całość), a nie pobocze.
W praktyce na budowie takie obliczenia pomagają ocenić, czy profilowanie i wykonanie poboczy odpowiada danym projektowym/ewidencyjnym oraz czy nie pomylono szerokości jezdni z szerokością całego przekroju.
