W obwodzie jednofazowym 230 V dla odbiornika takiego jak grzejnik (w praktyce głównie obciążenie rezystancyjne) można przyjąć zależność mocy czynnej:
P = U · I, stąd I = P/U.
Najpierw należy ujednolicić jednostki: 2,4 kW = 2400 W. Następnie podstawiamy dane:
I ≈ 2400 W / 230 V ≈ 10,43 A.
Wyłącznik instalacyjny nadprądowy dobiera się z typowego szeregu prądów znamionowych (m.in. 6 A, 10 A, 16 A, 20 A). Ponieważ prąd obciążenia wynosi ok. 10,4 A, nie powinno się wybierać wartości niższej od tej wielkości, bo mogłoby to powodować niepożądane wyłączenia podczas normalnej pracy (zwłaszcza przy wahaniach napięcia lub tolerancjach mocy urządzenia).
Odpowiedź "16A" jest więc właściwa jako najbliższa wyższa, powszechnie stosowana wartość znamionowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "10A" – jest mniejsze niż obliczone ~10,4 A, więc przy pracy z mocą znamionową może zadziałać niepotrzebnie (brak zapasu).
- "6A" – jest zdecydowanie za małe; wyłącznik niemal na pewno wyłączałby obwód przy normalnym użytkowaniu grzejnika.
- "20A" – jest większe niż potrzeba w tym uproszczonym doborze; samo "większe" nie jest automatycznie lepsze, bo dobór zabezpieczeń powinien być dopasowany do obciążenia i przewodów, aby skutecznie chronić instalację.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach zawsze wykonaj szybkie obliczenie I = P/U i dopiero potem wybierz najbliższą typową wartość znamionową, zwykle nie mniejszą od wyniku.
