KWALIFIKACJA ROL12 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 36.
Aby badaniem fizykalnym zbadać wątrobę psa, należy omacać okolicę
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wątroba u psa rzutuje na przednią część jamy brzusznej, pod łukami żebrowymi.
Dlatego w badaniu fizykalnym (palpacji) ocenia się ją, omacując okolicę podżebrową. Pozostałe okolice (pachwinowa, śródbrzusze, lędźwiowa) odpowiadają innym rejonom brzucha i innym narządom.

Pełne wyjaśnienie:

Badanie fizykalne obejmuje m.in. oglądanie, obmacywanie (palpację), opukiwanie i osłuchiwanie. W przypadku narządów jamy brzusznej kluczowe jest powiązanie topografii narządu z jego rzutem na powłoki, czyli tym, w której okolicy brzucha można go oceniać dotykiem.

Odpowiedź "podżebrową" jest poprawna, ponieważ wątroba psa leży do przodu w jamie brzusznej, w sąsiedztwie przepony i łuków żebrowych. Z tego powodu jej ocena palpacyjna (w zakresie możliwym u danego pacjenta) dotyczy przede wszystkim okolicy podżebrowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "pachwinową" – okolica pachwinowa leży bardziej do tyłu i do dołu; częściej kojarzy się ją z oceną struktur położonych kaudalnie w jamie brzusznej lub w jej okolicy, a nie z wątrobą.
  • "śródbrzusza" – środkowa część brzucha jest zbyt ogólna; w praktyce palpacja śródbrzusza dotyczy wielu narządów, ale nie jest to typowa, najbardziej właściwa okolica dla wątroby.
  • "lędźwiową" – okolica lędźwiowa jest położona grzbietowo i bardziej ku tyłowi; jej wybór wynika zwykle z pomylenia pojęć regionalnych albo przeniesienia skojarzeń z innymi strukturami.

Wskazówka egzaminacyjna: ucz się mapy okolic ciała (podżebrowa, pachwinowa, lędźwiowa itd.) razem z położeniem narządów. To ogranicza zgadywanie i pomaga szybko wykluczyć odpowiedzi, które są anatomicznie zbyt "daleko" od badanego narządu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Badanie fizykalne to podstawowe badanie kliniczne wykonywane bez użycia aparatury. Obejmuje m.in. oglądanie, palpację (obmacywanie), osłuchiwanie i opukiwanie. Jego celem jest wstępna ocena stanu pacjenta i wykrycie nieprawidłowości, które wymagają dalszej diagnostyki.
Palpację wykonuje się systematycznie, obejmując różne okolice brzucha, aby nie pominąć zmian. W praktyce dzieli się brzuch na regiony (np. podżebrowy, śródbrzusze, okolice bardziej ku tyłowi), a następnie ocenia napięcie powłok, bolesność, wypełnienie i wyczuwalne narządy.
Wątroba leży w przedniej części jamy brzusznej, w sąsiedztwie przepony i łuków żebrowych, dlatego jej rzut na powłoki wypada w okolicy podżebrowej. Palpacja tej okolicy pozwala ocenić m.in. bolesność oraz (w pewnym zakresie) powiększenie narządu.
Okolica podżebrowa znajduje się tuż pod łukiem żebrowym, w przedniej części brzucha. W praktyce lokalizuje się ją, wyczuwając dolny zarys żeber i badając obszar bezpośrednio poniżej nich. To rejon, w którym ocenia się narządy położone bardziej doczaszkowo.
Nie zawsze. Możliwość wyczucia zależy m.in. od wielkości psa, napięcia mięśni brzucha, stopnia wypełnienia przewodu pokarmowego, kondycji oraz zachowania zwierzęcia. U niektórych psów wątroba jest trudno dostępna palpacyjnie, dlatego wynik badania ocenia się łącznie z innymi objawami.
Najczęstsze błędy to mylenie nazw podobnie brzmiących regionów (np. podżebrowa vs lędźwiowa) oraz wybieranie zbyt ogólnego miejsca (np. śródbrzusze) zamiast konkretnej okolicy topograficznej. Pomaga nauka na schemacie oraz łączenie narządów z ich rzutem na powłoki.
Podczas palpacji jamy brzusznej ocenia się m.in. jelita, żołądek (w pewnym zakresie), pęcherz moczowy oraz obecność bolesności lub mas. Zakres zależy od budowy zwierzęcia i warunków badania. Zawsze ważna jest delikatna, metodyczna technika, aby nie wywołać bólu.
Palpacja może być utrudniona przy silnym napięciu mięśni, bólu, stresie lub agresji. Ostrożność jest szczególnie ważna przy podejrzeniu ostrego bólu brzucha, urazu czy poważnego stanu ogólnego, bo zbyt mocny ucisk może nasilić dolegliwości. W takich sytuacjach badanie dobiera lekarz weterynarii.
Skuteczne jest uczenie się na mapach okolic ciała i schematach narządów: najpierw nazwy regionów, potem rzut narządów na powłoki i na końcu powiązanie z metodą badania (palpacja, osłuchiwanie). Dobre są krótkie powtórki i zadania testowe, które wymuszają wybór jednej okolicy.
Okolica podżebrowa leży doczaszkowo, pod łukiem żebrowym, czyli bliżej klatki piersiowej. Okolica pachwinowa jest bardziej doogonowa i brzuszna, w pobliżu połączenia brzucha z kończyną miedniczną. Rozróżnianie tych regionów jest kluczowe, bo dotyczą różnych narządów i różnych miejsc palpacji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wątroba u psa rzutuje na przednią część jamy brzusznej, pod łukami żebrowymi.Dlatego w badaniu fizykalnym (palpacji) ocenia się ją, omacując okolicę podżebrową.

Materiały:

  • Podręczniki i atlasy anatomii psa (anatomia topograficzna i kliniczna) – Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych
  • Skrypty z propedeutyki weterynaryjnej (badanie kliniczne zwierząt) – Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych
  • Materiały dydaktyczne szkół/CKE dotyczące ROL.12 z zakresu badania zwierząt – Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego