W torze wizyjnym kamery (matryca, wzmacniacze, przetwornik A/C i dalsze przetwarzanie) na sygnał użyteczny nakładają się szumy elektroniki oraz zakłócenia. Parametr S/N (SNR) to relacja (iloraz) poziomu sygnału użytecznego do poziomu szumu. Im większy S/N, tym łatwiej odróżnić informację obrazu od losowych fluktuacji – obraz jest "czystszy", ma mniej ziarna i lepszą czytelność detali.
W słabych warunkach oświetleniowych ilość światła padającego na matrycę jest mniejsza, więc sygnał z czujnika maleje. Gdy sygnał spada, a szumy własne układów pozostają na podobnym poziomie, pogarsza się S/N i szum staje się dominujący wizualnie. Dlatego, chcąc poprawić jakość obrazu w takich warunkach, należy dążyć do zwiększenia S/N (czyli poprawy relacji sygnału do szumu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "wyrównać" – nie jest typową, jednoznaczną operacją na S/N. SNR się analizuje i poprawia, a nie "wyrównuje".
- "wyzerować" – S/N jako iloraz nie jest wielkością, którą sensownie "zeruje się" w celu poprawy obrazu. Dążenie do "zera" oznaczałoby w praktyce brak sygnału użytecznego lub skrajnie złą relację.
- "zmniejszyć" – mniejszy S/N oznacza, że szum stanowi większą część sygnału, więc jakość obrazu zwykle się pogarsza (więcej widocznych zakłóceń).
W praktyce poprawa S/N może wynikać np. z lepszego oświetlenia sceny, odpowiedniego doboru czasu ekspozycji, optyki, jakości zasilania czy ograniczenia zakłóceń, ale sens fizyczny pozostaje ten sam: im większy S/N, tym lepsza użyteczność sygnału wizyjnego.
