Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) porównuje prąd "wypływający" przewodem fazowym z prądem "wracającym" przewodem neutralnym. Jeżeli pojawi się różnica (upływ) świadcząca np. o uszkodzeniu izolacji albo przepływie prądu przez ciało człowieka do ziemi, RCD może szybko odłączyć zasilanie. Kluczowym parametrem doboru jest znamionowy prąd różnicowy IΔn, czyli wartość upływu, przy której urządzenie powinno zadziałać.
Odpowiedź "30 mA" jest właściwa, ponieważ taka czułość jest powszechnie kojarzona z ochroną dodatkową osób przed porażeniem: chodzi o możliwie szybkie odłączenie przy relatywnie małych prądach upływu, które mogą wystąpić przy dotyku części pod napięciem lub przy uszkodzeniu urządzenia, gdy człowiek staje się częścią obwodu.
Dlaczego pozostałe wartości są niewłaściwe w kontekście ochrony obsługi?
- "80 mA" – ma mniejszą czułość niż 30 mA. Może zadziałać dopiero przy większym prądzie upływu, co oznacza słabszą ochronę człowieka w typowych scenariuszach porażeniowych.
- "300 mA" – taka czułość bywa spotykana jako zabezpieczenie ograniczające skutki upływów w instalacji (np. przeciwpożarowo lub selektywnie), ale nie jest to poziom kojarzony z najbardziej skuteczną ochroną osób.
- "500 mA" – to jeszcze mniejsza czułość, więc tym bardziej nie odpowiada celowi "skutecznej ochrony obsługi przed porażeniem".
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie akcentuje ochronę człowieka/obsługi, szukaj odpowiedzi z najmniejszą wartością IΔn z podanych, typowo 30 mA. Jeśli mowa o ochronie instalacji lub ograniczeniu ryzyka pożaru, wtedy częściej pojawiają się wyższe wartości (np. 300 mA), ale nie jest to ten przypadek.
