Zadanie polega na wyznaczeniu kosztu robocizny na podstawie normy czasu pracy na jednostkę masy oraz stawki godzinowej. Kluczowe są dwa kroki: (1) zsumowanie masy zbrojenia i przeliczenie jej na tony, (2) obliczenie liczby godzin i kosztu.
Krok 1: masa zbrojenia
Jedna belka ma 200 kg zbrojenia, a belek są 3, więc łączna masa to 3 × 200 kg = 600 kg. Ponieważ norma odnosi się do 1 tony, trzeba użyć tych samych jednostek: 600 kg = 0,6 t (bo 1 t = 1000 kg).
Krok 2: czas pracy z normy
Skoro ułożenie 1 t zbrojenia zajmuje 50 godzin, to dla 0,6 t czas będzie proporcjonalny: 50 h × 0,6 = 30 h. To typowe zastosowanie zależności liniowej: im większa masa do ułożenia, tym więcej roboczogodzin przy tej samej normie.
Krok 3: koszt robocizny
Koszt pracy to liczba godzin razy stawka: 30 h × 20 zł/h = 600 zł. To jest wyłącznie koszt robocizny (bez kosztu stali, transportu, sprzętu czy narzutów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 200 zł zwykle wynika z policzenia kosztu dla jednej belki: 200 kg = 0,2 t, więc 50 × 0,2 = 10 h, a 10 × 20 = 200 zł — pominięto dwie pozostałe belki.
- 1000 zł może wynikać z błędnego przyjęcia 50 h jako czasu dla 0,5 t albo z pomyłki w mnożeniu (np. 50 h × 20 zł/h).
- 3000 zł odpowiada policzeniu 50 h × 20 zł/h dla 1 t (1000 zł) i potem błędnemu przemnożeniu przez 3, jakby masa wynosiła 3 t — to błąd jednostek i skali.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj dane z jednostkami (kg, t, h, zł/h). Jeśli norma jest "na 1 tonę", to przed proporcją koniecznie zamień kilogramy na tony — to najczęstsze miejsce pomyłki.
