W druku wielobarwnym (np. CMYK lub z kolorami dodatkowymi) idealne pasowanie arkusza i wszystkich zespołów drukujących nie zawsze jest możliwe. Nawet niewielkie odchyłki rejestracji mogą spowodować, że na granicy dwóch przylegających elementów graficznych pojawi się niepożądany prześwit podłoża (najczęściej biała, cienka "nitka" na styku barw). Aby temu zapobiegać, w przygotowaniu do druku stosuje się trapping (trapy).
Odpowiedź "trapping." jest właściwa, ponieważ trapping polega na celowym, kontrolowanym poszerzeniu jednego z obiektów lub jego obrysu tak, aby na styku powstało minimalne nakładanie się farb. Dzięki temu, gdy wystąpi drobny błąd pasowania, zamiast białej szczeliny widoczny jest nadal kolor (lub mieszanka kolorów) i granica wygląda poprawnie. To klasyczna technika prepress służąca właśnie do kompensacji tolerancji druku.
- "kerning." jest niepoprawne, bo kerning to pojęcie typograficzne: korekta odstępów między parami znaków w kroju pisma. Nie rozwiązuje problemu rejestracji kolorów na styku barw w druku.
- "aplę." (apla) oznacza jednolite pole barwne o stałym kryciu. Może być elementem projektu, ale samo zastosowanie apli nie usuwa ryzyka białych szczelin między sąsiadującymi kolorami.
- "skalowanie." zmienia rozmiar elementu (powiększenie/pomniejszenie). To operacja ogólna i nie jest standardową metodą kompensacji niedokładności pasowania na granicy dwóch kolorów; nie tworzy kontrolowanego nakładania na styku.
W praktyce trapping dobiera się do technologii (offset), rodzaju farb, podłoża i charakteru grafiki (np. cienkie linie, małe napisy, duże pola barwne). Kluczowe jest zrozumienie celu: nie "poprawiamy pasowania maszyny", tylko projektujemy styk barw tak, by był odporny na nieuniknione tolerancje procesu.
