Pytanie dotyczy wyboru metody, która pozwala ustalić optymalną wielkość dostawy przy jednoczesnej minimalizacji łącznych kosztów związanych z dostawami (zamawianiem) i magazynowaniem (utrzymaniem zapasu). W praktyce chodzi o klasyczny problem kompromisu: częste, małe dostawy zmniejszają zapas i koszty jego utrzymania, ale zwiększają koszty składania zamówień i obsługi dostaw; rzadkie, duże dostawy działają odwrotnie.
Właściwą odpowiedzią jest "obliczyć ekonomiczną wielkość zamówienia", ponieważ ekonomiczna wielkość zamówienia (EOQ) to narzędzie służące do wyznaczenia takiej wielkości partii zamówienia/dostawy, przy której suma kosztów zamawiania i kosztów utrzymania zapasu osiąga minimum. Metoda jest stosowana zwłaszcza wtedy, gdy popyt jest względnie stabilny, a koszty można oszacować.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "sporządzić analizę ABC zapasów" – analiza ABC dzieli asortyment na klasy (np. A/B/C) według udziału w wartości lub znaczenia. Pomaga ustalać priorytety kontroli i polityki zarządzania, ale sama nie wyznacza optymalnej wielkości partii dostawy minimalizującej koszty.
- "wyznaczyć krzywą Lorenza" – krzywa Lorenza obrazuje koncentrację (np. jaki procent pozycji generuje jaki procent wartości). Jest powiązana z analizą struktury zapasów, lecz nie daje wprost wielkości zamówienia minimalizującej koszty zamawiania i utrzymania.
- "wykreślić cyklogram montażu wyrobu gotowego" – cyklogram odnosi się do harmonogramowania/planowania przebiegu czynności (np. w produkcji i montażu). Nie jest narzędziem do optymalizacji wielkości dostaw materiałów do magazynu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "optymalna wielkość dostawy/zamówienia" oraz "minimalizacja kosztów dostaw i magazynowania", najczęściej chodzi właśnie o dobór wielkości partii w modelu ekonomicznej wielkości zamówienia, a nie o klasyfikację zapasów.
