Przeglądanie stron WWW polega na tym, że przeglądarka na komputerze użytkownika zestawia połączenie z serwerem WWW przy użyciu protokołu aplikacyjnego HTTP lub jego szyfrowanego wariantu HTTPS. Zapora (firewall) filtruje ruch według reguł, m.in. na podstawie numerów portów, dlatego aby umożliwić użytkownikom dostęp do stron, trzeba dopuścić odpowiednie porty.
Port 80 jest standardowo kojarzony z ruchem HTTP. To klasyczny, nieszyfrowany dostęp do zasobów WWW. W praktyce bywa nadal potrzebny, ponieważ część witryn używa mechanizmu przekierowania z HTTP do HTTPS (użytkownik wpisuje adres bez schematu lub z http, a serwer odsyła na wersję szyfrowaną).
Port 443 jest standardowym portem dla HTTPS, czyli HTTP uruchomionego w kanale szyfrowanym (SSL/TLS). Obecnie większość nowoczesnych serwisów działa głównie lub wyłącznie w HTTPS, więc zablokowanie 443 zwykle uniemożliwia normalne korzystanie z internetu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo wskazują porty innych usług:
- 143 to IMAP, czyli protokół dostępu do poczty elektronicznej (odbiór/synchronizacja skrzynki), a nie przeglądanie WWW.
- 20 jest związany z FTP (kanał danych FTP-DATA). FTP służy do transferu plików, a nie do komunikacji przeglądarka–serwer WWW w HTTP/HTTPS.
W zadaniach egzaminacyjnych ważne jest też rozróżnienie kierunku reguł: dla użytkowników LAN typowo kluczowe jest dopuszczenie ruchu wychodzącego do internetu na porty 80 i 443 (oraz powrotnego ruchu odpowiedzi). Mylenie portów WWW z pocztowymi lub FTP to częsty błąd wynikający z nauki samych numerów bez kojarzenia ich z usługą.
