W dostępie do stron WWW kluczowe są porty docelowe usług na serwerze. Standardowo usługa HTTP działa na porcie 80, a usługa HTTPS (czyli HTTP zestawiane w sposób szyfrowany) na porcie 443. Dlatego, aby komputery w sieci lokalnej mogły przeglądać strony, brama internetowa (router/zapora) musi przepuszczać ruch do internetu kierowany na te właśnie porty.
W praktyce administrator tworzy reguły, które zezwalają na połączenia wychodzące do serwerów WWW na port 80 i 443. Po stronie klienta port źródłowy zwykle jest dobierany dynamicznie (wysoki, losowy), więc w regułach zapory koncentruje się na portach docelowych usługi.
Dlaczego inne odpowiedzi są błędne?
- 80 i 434 – pierwszy port pasuje do HTTP, ale 434 nie jest standardowym portem usługi WWW szyfrowanej; to typowa pomyłka cyfr względem 443.
- 90 i 434 – oba porty są nieprawidłowe w kontekście standardowego dostępu do WWW; 90 nie jest domyślnym portem HTTP, a 434 nie jest domyślnym portem HTTPS.
- 90 i 443 – 443 odpowiada usłudze szyfrowanej, ale 90 nie jest standardem dla HTTP, więc blokada 80 nadal uniemożliwiłaby typowe otwieranie stron po HTTP.
Na egzaminie warto pamiętać prostą parę: WWW = 80/443 (nieszyfrowane/szyfrowane). Jeśli w odpowiedzi pojawia się 434 albo "nietypowy" 90, to najczęściej jest to dystraktor.
