KWALIFIKACJA INF10 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 34.
Aby w programie diskpart stworzyć partycję podstawową o rozmiarze 4 GB, należy skorzystać z polecenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie tworzenia partycji podstawowej w diskpart ma postać create partition primary, a rozmiar podaje się parametrem size. Dla 4 GB w praktyce stosuje się wartość 4096 (typowo w MB), więc poprawny zapis to "create partition primary size=4096". Pozostałe opcje zmieniają typ partycji lub używają zbyt małej wartości.

Pełne wyjaśnienie:

Narzędzie diskpart służy do zarządzania dyskami i partycjami z poziomu wiersza poleceń. Aby utworzyć partycję podstawową, używa się składni:

create partition primary [size=...]

Kluczowe są tu dwa elementy:

  • Typ partycji – słowo primary oznacza partycję podstawową. To ona jest standardowo używana m.in. do instalacji systemu lub tworzenia typowych woluminów.
  • Rozmiar – parametr size określa wielkość tworzonej partycji. W praktyce administracyjnej spotyka się podawanie rozmiaru w megabajtach, dlatego dla 4 GB przyjmuje się wartość 4096 (4 × 1024).

Dlatego odpowiedź "create partition primary size=4096" jest właściwa: wskazuje poprawny typ partycji (podstawowa) oraz rozmiar odpowiadający 4 GB.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "create partition extended size=4" – zawiera extended, czyli inny typ partycji (rozszerzona), a dodatkowo rozmiar "4" nie odpowiada 4 GB w typowym zapisie.
  • "create partition primary size=4" – typ partycji jest prawidłowy, ale rozmiar jest zbyt mały, jeśli parametr jest interpretowany w MB.
  • "create partition extended size=4096" – rozmiar pasuje do 4 GB, ale typ partycji jest inny niż wymagany (rozszerzona zamiast podstawowej).

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o diskpart najpierw sprawdź, czy pytanie wymaga primary czy extended, a dopiero potem dopasuj parametr size i jego jednostkę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Diskpart to narzędzie wiersza poleceń do zarządzania dyskami, partycjami i woluminami. Pozwala m.in. tworzyć, usuwać i formatować partycje oraz zmieniać ich właściwości. Używa się go często w administracji, serwisie i podczas instalacji systemu.
Do utworzenia partycji podstawowej stosuje się polecenie create partition primary (opcjonalnie z parametrem size). Przed wykonaniem komendy trzeba zwykle wybrać właściwy dysk i obszar (np. przez select disk), aby operacja dotyczyła właściwego nośnika.
W zadaniach egzaminacyjnych i w praktyce administracyjnej parametr size bywa interpretowany w megabajtach, więc 4 GB odpowiada 4096 MB (4 × 1024). Stąd zapis size=4096. Najlepiej zawsze pamiętać o zależności GB–MB w systemach binarnych.
size określa wielkość tworzonej partycji. Dzięki temu można utworzyć partycję o konkretnym rozmiarze, zamiast zajmować całe dostępne miejsce. W testach często sprawdzana jest umiejętność dobrania właściwej wartości wynikającej z przeliczenia GB na MB.
Partycja podstawowa jest standardowym typem partycji używanym do tworzenia woluminów, a w wielu konfiguracjach także do uruchamiania systemu. Partycja rozszerzona służy jako "kontener" na partycje logiczne. W pytaniach testowych kluczowe jest rozpoznanie, kiedy wymagane jest primary, a kiedy extended.
Technicznie można tworzyć partycje rozszerzone poleceniem create partition extended, ale musi to być zgodne z celem zadania i wybranym stylem partycjonowania. W pytaniu o partycję podstawową odpowiedź z extended jest błędna, nawet jeśli rozmiar wygląda poprawnie.
Najczęstsze pomyłki to: wybór złego typu partycji (mylenie primary i extended), wpisanie rozmiaru w złej jednostce (np. 4 zamiast 4096) oraz brak konsekwencji w składni polecenia. Pomaga czytanie komendy "od lewej": akcja → typ → parametry.
W praktyce używa się poleceń pokazujących listy obiektów, a następnie ich wybór (np. wyświetlenie dysków i wskazanie właściwego). Kluczowe jest porównanie pojemności i numeru dysku, aby nie wykonać operacji na niewłaściwym nośniku, co może skutkować utratą danych.
Może być użyta np. jako wydzielony obszar na narzędzia serwisowe, środowisko ratunkowe, pliki instalacyjne lub dane konfiguracyjne oprogramowania wspomagającego użytkownika z dysfunkcją wzroku. Ważne jest, by umieć przygotować nośnik szybko i powtarzalnie, także z użyciem wiersza poleceń.
Przećwicz podstawowe komendy w bezpiecznym środowisku (np. maszyna wirtualna) i naucz się typowych schematów: wybór dysku, tworzenie partycji, ustawianie rozmiaru. Zapamiętaj różnicę primary/extended oraz przeliczenia GB↔MB, bo to najczęściej testowane elementy.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że polecenie tworzenia partycji podstawowej w diskpart ma postać create partition primary, a rozmiar podaje się parametrem size.

Źródła:

  • Microsoft Learn: DiskPart create partition primary - https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/administration/windows-commands/create-partition-primary (dostęp: 2026-02-28)
  • Microsoft Learn: DiskPart create partition extended - https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/administration/windows-commands/create-partition-extended (dostęp: 2026-02-28)
  • Microsoft Learn: DiskPart overview (Windows commands) - https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/administration/windows-commands/diskpart (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Dokumentacja Microsoft Learn dotycząca diskpart i poleceń partycjonowania
  • Materiały szkolne z administracji systemami Windows (zarządzanie dyskami, MBR/GPT)
  • Ćwiczenia praktyczne w maszynie wirtualnej: tworzenie i usuwanie partycji poleceniami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego