W macOS oprogramowanie instaluje się najczęściej z obrazów dysku (np. DMG) lub z pakietów instalacyjnych, czyli plików uruchamianych przez systemowy instalator. Klasycznym rozszerzeniem takiego pakietu jest .pkg. Taki plik zawiera strukturę i metadane potrzebne do przeprowadzenia instalacji (np. skopiowania plików do właściwych lokalizacji oraz wykonania kroków instalatora).
Dlaczego poprawna odpowiedź to .pkg? Ponieważ jest to standardowy, rozpoznawalny przez macOS format pakietu instalacyjnego. W praktyce technik tyfloinformatyk spotyka się z nim podczas przygotowywania stanowiska użytkownika z niepełnosprawnością wzrokową, gdy instaluje narzędzia powiększające, udźwiękawiające lub inne aplikacje wspierające.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- .flac – to format pliku dźwiękowego (audio), służący do przechowywania muzyki lub nagrań w jakości bezstratnej. Nie jest instalatorem.
- .exe – to format wykonywalny typowy dla systemu Windows. W macOS nie jest standardowo używany jako instalator aplikacji, więc wskazanie go w kontekście macOS jest błędne.
- .mov – to kontener wideo (QuickTime). Może zawierać film instruktażowy, ale nie jest plikiem instalacyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się rozszerzenia multimediów (audio/wideo), zwykle są one dystraktorami. Warto najpierw sklasyfikować rozszerzenia na kategorie (instalator/wykonywalny/multimedia), a dopiero potem wybrać właściwą opcję.
