Niedokrwistość (anemia) u prosiąt w pierwszych dniach po urodzeniu jest w praktyce chowu trzody chlewnej kojarzona głównie z niedoborem żelaza. Prosięta rodzą się z ograniczonymi zapasami tego pierwiastka, a jednocześnie bardzo szybko rosną, więc ich zapotrzebowanie na żelazo gwałtownie rośnie. Mleko lochy, choć kluczowe żywieniowo i immunologicznie, zwykle nie pokrywa w pełni potrzeb żelaza młodych, dlatego stosuje się wczesną profilaktykę preparatami zawierającymi żelazo.
Odpowiedź "żelazo" jest poprawna, ponieważ suplementacja tego mikroelementu ma bezpośredni związek z tworzeniem hemoglobiny i prawidłowym transportem tlenu we krwi. Ograniczenie ryzyka anemii przekłada się na lepszą kondycję, żywotność i przyrosty prosiąt.
- Odpowiedź "wapń" jest nieadekwatna: wapń wiąże się głównie z mineralizacją kości, pracą mięśni i przewodnictwem nerwowym, a nie z główną przyczyną anemii u prosiąt.
- Odpowiedź "probiotyk" może wspierać przewód pokarmowy, ale nie uzupełnia niedoboru żelaza i nie rozwiązuje typowej przyczyny niedokrwistości.
- Odpowiedź "witaminę D" dotyczy gospodarki wapniowo-fosforanowej i kości; jej podanie nie jest standardowym działaniem ukierunkowanym na zapobieganie anemii z niedoboru żelaza.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać schemat: "prosięta + pierwsze dni życia + anemia" → myśl o żelazie i o tym, że jest to zabieg profilaktyczny wykonywany wcześnie po porodzie w ramach organizacji odchowu.
