Skok gwintu to odległość, o jaką narzędzie (a w efekcie zarys gwintu) przesuwa się w osi wzdłużnej podczas jednego pełnego obrotu wrzeciona. W praktyce CNC oznacza to, że podczas gwintowania posuw musi być ściśle zsynchronizowany z obrotami wrzeciona, aby zwoje gwintu miały stały rozstaw.
Właśnie dlatego w wielu układach sterowania i w typowych cyklach gwintowania (np. jednoprzejściowych oraz wieloprzejściowych) parametr F jest używany jako posuw na obrót, czyli bezpośrednio jako skok gwintu w mm/obr. Jeżeli chcesz zmienić skok z 2 mm na 3 mm, modyfikujesz wartość po literze F, np. z F2 na F3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- D (korektor narzędzia) – odnosi się do korekcji/offsetu narzędzia (np. kompensacji wymiaru, zużycia lub przypisania korekt). Zmiana D może wpływać na wymiar średnicy czy położenie, ale nie ustala rozstawu zwojów gwintu.
- T (wybór narzędzia) – służy do wskazania, które narzędzie ma być użyte (np. nóż do gwintów). Wybór narzędzia jest konieczny, ale sam w sobie nie zmienia skoku; tym steruje parametr posuwu zsynchronizowanego z obrotami.
- Q (promień wodzący) – litera Q w CNC bywa parametrem zależnym od konkretnego cyklu (np. wartości pomocnicze w cyklach), więc nie jest uniwersalnym adresem skoku gwintu. Skok w gwintowaniu jest typowo przypisany do F.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy skoku lub gwintowania, szukaj parametru, który opisuje posuw na obrót (mm/obr). W wielu sterowaniach będzie to właśnie F.
