W klasycznej telefonii analogowej (POTS) para abonencka jest zasilana napięciem stałym. Dlatego, gdy chcemy zmierzyć napięcie na linii u abonenta po podniesieniu słuchawki, właściwym ustawieniem miernika jest pomiar napięcia DC (woltomierz prądu stałego).
Dobór zakresu minimum 20 V jest praktyczny i bezpieczny: nawet jeśli po podniesieniu słuchawki napięcie na pętli spada do wartości rzędu kilku–kilkunastu woltów, to w realnych warunkach mogą pojawiać się wahania oraz krótkotrwałe stany przejściowe. Zasada doboru zakresu "z zapasem" ogranicza ryzyko przekroczenia zakresu i błędnego wskazania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "prądu stałego o zakresie minimum 2 V" – zakres jest zbyt mały; łatwo go przekroczyć, co w praktyce daje wynik poza zakresem lub niepewny pomiar.
- "prądu zmiennego o zakresie minimum 2 V" – błędny jest już sam wybór rodzaju pomiaru (AC), bo zasilanie linii jest stałe; dodatkowo zakres 2 V jest za mały.
- "prądu zmiennego o zakresie minimum 20 V" – mimo sensownego zapasu zakresu, nadal mierzymy niewłaściwą wielkość (AC zamiast DC), więc wynik nie odpowiada temu, co chcemy sprawdzić diagnostycznie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy napięcia na linii telefonicznej (zasilanie pętli), domyślnie myśl o DC, a zakres wybieraj tak, by nie był "na styk".
