Podany ciąg "AC-72-89-17-6E-B2" ma formę typową dla adresu fizycznego (MAC) interfejsu sieciowego: jest to 6 grup po dwa znaki, czyli łącznie 12 znaków opisujących 6 bajtów (48 bitów). Taki adres służy do identyfikacji karty/portu w sieci lokalnej na poziomie warstwy łącza danych (np. w Ethernet).
Każda para znaków (np. "AC" lub "6E") reprezentuje jeden bajt zapisany w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym). W tym systemie do zapisu wartości używa się cyfr 0–9 oraz liter A–F, które odpowiadają wartościom 10–15. Właśnie obecność liter (np. A, C, E, B) jest praktyczną wskazówką, że zapis nie może być dziesiętny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Oktalny używa wyłącznie cyfr 0–7. W adresie pojawiają się litery, więc taki zapis nie spełnia reguł systemu ósemkowego.
- Dziesiętny używa cyfr 0–9. Litery A–F nie występują w zapisie dziesiętnym, więc nie da się w nim zapisać "AC" jako dwóch "cyfr".
- Binarny używa tylko 0 i 1. Zapis MAC w praktyce nie jest przedstawiany jako długi ciąg bitów w zadaniach egzaminacyjnych, a podany ciąg zawiera wiele znaków innych niż 0 i 1.
W administracji sieciowej warto zapamiętać: jeśli widzisz 6 par znaków rozdzielonych ":" lub "-" i pojawiają się litery A–F, to niemal na pewno jest to adres MAC zapisany heksadecymalnie.
