W fotografii cyfrowej i w zarządzaniu barwą kluczowe jest rozróżnienie dwóch mechanizmów mieszania barw: addytywnego (dla światła) oraz subtraktywnego (dla barwników/atramentu).
Odpowiedź "dodawaniu świateł o barwach podstawowych: czerwonej, zielonej, niebieskiej." jest poprawna, ponieważ synteza addytywna opisuje sytuację, gdy różne składowe światła nakładają się na siebie. W modelu RGB (Red, Green, Blue) zwiększanie udziału składowych powoduje jaśniejszy efekt, a połączenie trzech składowych w wysokich wartościach daje wrażenie barwy białej. To model typowy dla monitorów, ekranów LCD/LED, projektorów oraz całego workflow pracy fotografa na aparacie i ekranie.
Odpowiedź "odejmowaniu świateł o barwach podstawowych: czerwonej, zielonej, niebieskiej." jest błędna, bo samo "odejmowanie światła" nie opisuje syntezy addytywnej; RGB w praktyce łączy się przez dodawanie składowych emisji.
Odpowiedź "dodawaniu świateł o barwach podstawowych: niebieskozielonej, purpurowej, żółtej." jest błędna, ponieważ zestaw cyan–magenta–yellow dotyczy modelu subtraktywnego (CMY), kojarzonego z drukiem, gdzie barwniki pochłaniają część widma.
Odpowiedź "odejmowaniu świateł o barwach podstawowych: niebieskozielonej, purpurowej, żółtej." miesza dwa elementy: poprawny kierunek (odejmowanie/pochłanianie) dla druku, ale błędnie nazywa to "światłami" zamiast mechanizmu filtracji przez barwniki/atrament. W praktyce: fotograf obrabia obraz w RGB, a dopiero przygotowanie do druku wymaga konwersji do CMYK i uwzględnienia profili ICC.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli mowa o ekranie lub emisji — myśl RGB i dodawanie; jeśli o druku i atramencie — myśl CMYK i odejmowanie.
