W środowiskach opartych o SMB (typowo systemy Windows) administrator może ograniczyć "widoczność" udziału podczas przeglądania zasobów sieciowych (np. w widoku komputerów/udziałów). Służy do tego konwencja nazewnictwa: dodanie znaku $ na końcu nazwy udziału. Taki zasób jest nazywany ukrytym udziałem.
Ważne jest rozróżnienie dwóch kwestii:
- Widoczność w przeglądaniu sieci – udział z końcówką $ zazwyczaj nie pojawia się na listach podczas "przeglądania".
- Dostęp do zasobu – ukrycie nie jest mechanizmem bezpieczeństwa. Jeśli ktoś zna nazwę udziału (np. \\SERWER\Dane$) i ma uprawnienia, nadal może z niego korzystać.
Dlaczego pozostałe znaki nie pasują?
- Znak # nie jest standardową konwencją ukrywania udziałów SMB; częściej kojarzy się z innymi zastosowaniami (np. fragment URL).
- Znak & ma inne typowe role (łączenie parametrów, encje), ale nie jest regułą "ukrywania" udziału.
- Znak % jest używany m.in. w zmiennych środowiskowych (np. %PATH%) i również nie stanowi standardu dla ukrytych udziałów.
W praktyce, jeśli celem jest ograniczenie dostępu, trzeba stosować przede wszystkim uprawnienia udziału i NTFS oraz odpowiednią politykę kont. Końcówka $ jedynie zmniejsza ekspozycję udziału w widokach przeglądania, co bywa przydatne dla udziałów administracyjnych lub technicznych.
