KWALIFIKACJA INF2 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 11.
Administrator Windows chce ustawić dla użytkownika User2 limit dyskowy 15 GB (16106127360 bajtów) z ostrzeżeniem przy 14 GB (15032385536 bajtów) na partycji D. Która składnia jest poprawna?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna składnia ustawienia limitu to fsutil quota modify z czterema parametrami: wolumin (np. D:), próg ostrzegania (threshold), limit (limit) oraz nazwa użytkownika.
Opcje z enforce i track służą do trybu działania limitów, a nie do wpisania wartości. set nie jest poprawnym podpoleceniem.

Pełne wyjaśnienie:

Limity dyskowe NTFS (disk quotas) są konfigurowane per wolumin (np. D:) i per użytkownik. Narzędzie fsutil quota pozwala nimi zarządzać z wiersza polecenia. Aby ustawić konkretnemu użytkownikowi zarówno próg ostrzegania, jak i twardy limit, należy użyć polecenia fsutil quota modify w składni:

fsutil quota modify <volumepath> <threshold> <limit> <username>

Dlatego poprawna jest odpowiedź "fsutil quota modify D: 15032385536 16106127360 User2", bo:

  • podaje wolumin jako D: (nie ścieżkę katalogu),
  • zawiera próg ostrzegania 14 GB = 15032385536 bajtów,
  • zawiera limit 15 GB = 16106127360 bajtów,
  • na końcu wskazuje użytkownika User2.

Odpowiedź "fsutil quota enforce D: 16106127360 User2" jest błędna, ponieważ enforce służy do wymuszania już skonfigurowanych limitów na woluminie (tryb egzekwowania), a nie do ustawiania wartości threshold/limit dla użytkownika.

Odpowiedź "fsutil quota set D: 16106127360 User2" jest błędna, bo podpolecenie set nie jest właściwą częścią zestawu poleceń tej funkcji, a dodatkowo brakuje progu ostrzegania.

Odpowiedź "fsutil quota track D: 15032385536 16106127360 User2" jest błędna, ponieważ track włącza śledzenie użycia (monitorowanie) na woluminie i nie przyjmuje w tej roli zestawu parametrów jak dla modify. W praktyce zwykle najpierw włącza się śledzenie (track), następnie ustawia limity (modify), a na końcu można włączyć egzekwowanie (enforce).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Limity dyskowe NTFS (disk quotas) pozwalają administratorowi kontrolować, ile miejsca na danym woluminie może zużyć konkretny użytkownik. Ustawia się zwykle próg ostrzegania i twardy limit, a system może ostrzegać, logować zdarzenia lub blokować dalszy zapis po przekroczeniu limitu.
Polecenie fsutil quota modify służy do ustawienia lub zmiany limitów dla użytkownika na wskazanym woluminie. Wymaga podania: woluminu (np. D:), progu ostrzegania (threshold) w bajtach, limitu (limit) w bajtach oraz nazwy użytkownika. Bez kompletu parametrów komenda nie spełni celu.
fsutil operuje na wartościach liczbowych w bajtach, aby jednoznacznie zapisać rozmiary bez niejasności (GB vs GiB). Dlatego na egzaminie trzeba przeliczyć: 1 GB = 1024^3 bajty. Przykładowo 15 GB to 16106127360 bajtów, a 14 GB to 15032385536 bajtów.
W zadaniach egzaminacyjnych przyjmuj zwykle przelicznik binarny: 1 GB = 1024 × 1024 × 1024 = 1073741824 bajty.
Obliczenie: 15 × 1073741824 = 16106127360 bajtów. Tę liczbę wpisujesz jako parametr limitu w fsutil quota modify.
Threshold to próg ostrzegania, czyli poziom użycia miejsca, przy którym system może generować ostrzeżenia lub zdarzenia (zależnie od konfiguracji). Nie jest to limit blokujący zapis. W praktyce ustawia się go niżej niż limit, np. ostrzeżenie przy 14 GB i limit przy 15 GB.
Nie w tym mechanizmie. Limity dyskowe NTFS są przypisane do woluminu (np. D:) oraz użytkownika, a nie do konkretnego katalogu. Jeśli potrzebujesz ograniczeń per folder, zwykle stosuje się inne narzędzia lub mechanizmy (np. zarządzanie udziałami), a nie standardowe quota NTFS.
track służy do włączenia śledzenia użycia dysku (monitorowania) dla limitów na woluminie. enforce włącza egzekwowanie limitów, czyli sytuację, gdy po przekroczeniu limitu system może blokować dalszy zapis. To polecenia trybu pracy woluminu, a nie ustawiania wartości limitu użytkownika.
W zestawie podpoleceń fsutil quota nie używa się składni z set do ustawiania limitów użytkownika. Poprawne ustawianie wartości realizuje się przez modify z kompletem parametrów (wolumin, threshold, limit, użytkownik). Na egzaminie zwracaj uwagę na dokładne nazwy podpoleceń.
Do sprawdzenia konfiguracji limitów na woluminie używa się zapytań, np. polecenia typu fsutil quota query D: (w zależności od trybu i uprawnień). Dzięki temu można zobaczyć wpisy quota dla użytkowników i zweryfikować, czy threshold i limit są ustawione zgodnie z założeniami.
Najczęstsze pomyłki to: wybór nieistniejącego podpolecenia (np. "set"), pominięcie parametru threshold, podanie ścieżki katalogu zamiast woluminu (np. D:\User2 zamiast D:), mylenie enforce z ustawianiem wartości oraz wpisywanie rozmiarów w GB zamiast w bajtach.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "set nie jest poprawnym podpoleceniem."

Źródła:

  • Microsoft Learn: Windows Commands — fsutil quota (składnia i podpolecenia), https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/administration/windows-commands/fsutil-quota (dostęp: 27.02.2026)
  • Microsoft Learn: Windows Commands — fsutil (opis narzędzia), https://learn.microsoft.com/en-us/windows-server/administration/windows-commands/fsutil (dostęp: 27.02.2026)
  • Microsoft Learn: Disk Quotas (NTFS) — opis mechanizmu limitów dyskowych, https://learn.microsoft.com/en-us/windows/win32/fileio/disk-quotas (dostęp: 27.02.2026)

Materiały:

  • Dokumentacja Microsoft Learn dla fsutil quota (składnia i podpolecenia)
  • Materiały o limitach dyskowych NTFS i ich działaniu per wolumin
  • Ćwiczenia laboratoryjne: włączenie track/enforce i ustawienie limitu dla testowego użytkownika

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego