Adres IPv6 ma długość 128 bitów. W najczęściej spotykanej notacji tekstowej (dwukropkowej) zapisuje się go jako osiem grup liczb szesnastkowych rozdzielonych dwukropkami, np. 2001:0db8:0000:0000:0000:ff00:0042:8329.
Kluczowe jest to, że:
- jest 8 grup (czasem mówi się: 8 bloków / 8 segmentów),
- każda grupa ma 16 bitów,
- 16 bitów to dokładnie 4 cyfry heksadecymalne (bo 1 cyfra heksadecymalna = 4 bity).
To łatwo sprawdzić rachunkowo: 8 grup × 16 bitów = 128 bitów, czyli pełna długość adresu IPv6.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 8 bitów to rozmiar oktetu (bajtu). W IPv4 adres składa się z 4 oktetów, stąd częste skojarzenie "części adresu = 8 bitów". W IPv6 grupy w zapisie dwukropkowym nie są oktetami, tylko 16-bitowymi fragmentami.
- 4 bity odpowiadają pojedynczej cyfrze w zapisie szesnastkowym (tzw. nibble). To zbyt mało, by stanowiło "blok" w standardowej notacji IPv6, gdzie jeden blok ma 4 cyfry heksadecymalne.
- 32 bity to wielkość często spotykana w informatyce (np. zakres liczb, słowo procesora) i może też kojarzyć się z pewnymi podziałami w adresacji, ale w typowym zapisie IPv6 blok rozdzielany dwukropkiem ma 16 bitów, nie 32.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się wartości 4/8/16/32, warto powiązać je z reprezentacją heksadecymalną: 1 znak hex = 4 bity, więc 4 znaki hex = 16 bitów. A ponieważ w IPv6 standardowo widać 8 grup, otrzymujemy 8 × 16 = 128 bitów.